16 lipca 2026 roku Kanadyjska Agencja Leków wydała pozytywną rekomendację dotyczącą publicznego finansowania lekanemabu u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami poznawczymi lub łagodnym otępieniem w przebiegu choroby Alzheimera. To ważny zwrot w ocenie terapii – po ponownej analizie Agencja uznała, że lek może przynosić istotną klinicznie korzyść pacjentom na wczesnym etapie choroby, odpowiadając na jedną z największych niezaspokojonych potrzeb w leczeniu Alzheimera: opóźnianie postępu choroby.
Lekanemab jest przeciwciałem monoklonalnym o podwójnym mechanizmie działania, ukierunkowanym zarówno na blaszki amyloidowe, jak i na wysoce toksyczne protofibryle beta-amyloidu, które poprzedzają ich powstawanie.
– Osoby żyjące na wczesnym etapie choroby Alzheimera oraz ich opiekunowie konsekwentnie mówią nam, że spowolnienie postępu choroby i zachowanie niezależności mają dla nich ogromne znaczenie. – powiedziała Christina Scicluna, CEO Alzheimer Society of Canada. – Ta pozytywna rekomendacja stanowi ważny krok w kierunku poprawy dostępu do leczenia, jednocześnie podkreślając potrzebę przygotowania systemu ochrony zdrowia poprzez jasne wytyczne, odpowiednie monitorowanie oraz realne wsparcie dla osób z demencją i ich rodzin.
Projekt rekomendacji jest milowym krokiem w zmieniającym się krajobrazie leczenia choroby Alzheimera w Kanadzie i stanowi jeden z etapów całego procesu refundacji. Niebawem zostanie podjęta ostateczna decyzja, a wówczas ważne będzie, aby osoby z podejrzeniem choroby mogły uzyskać terminową diagnozę, monitorowanie i opiekę, tak aby nowe leczenie mogło przynieść jak największą korzyść terapeutyczną. Jednocześnie równie ważne są trwałe inwestycje w pomoc w poruszaniu się po systemie, programy środowiskowe oraz wsparcie dla opiekunów, aby zapewnić Kanadyjczykom dotkniętym demencją opiekę, której potrzebują, niezależnie od tego, czy kwalifikują się do leczenia farmakologicznego.
Leczenie wymaga specjalistycznej diagnostyki oraz odpowiedniego monitorowania bezpieczeństwa. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest potwierdzenie obecności amyloidu, m.in. za pomocą badania amyloid PET lub analizy płynu mózgowo-rdzeniowego, a także indywidualna ocena pacjenta pod kątem kwalifikacji i ryzyka związanego z leczeniem. W trakcie terapii bezpieczeństwo monitoruje się przede wszystkim za pomocą badań MRI. Aby sprostać tym wymaganiom, konieczne będą inwestycje w zasoby ludzkie, infrastrukturę i szkolenia, a także stworzenie nowych ścieżek opieki zdrowotnej, które pozwolą skutecznie i równomiernie realizować takie leczenie.
W całej Kanadzie dostęp do specjalistów, narzędzi diagnostycznych i usług infuzyjnych znacząco się różni. Zapewnienie wdrożenia gwarantującego równy dostęp we wszystkich prowincjach i terytoriach będzie kluczowe, aby kwalifikujący się Kanadyjczycy, którzy zdecydują się na to leczenie, mogli z niego skorzystać niezależnie od miejsca zamieszkania czy sytuacji finansowej.
– Będziemy nadal działać na rzecz równego dostępu, świadomego podejmowania decyzji oraz gotowości systemu ochrony zdrowia, aby nowe osiągnięcia w leczeniu choroby Alzheimera przynosiły realne korzyści osobom żyjącym z demencją i ich opiekunom. Będziemy również kontynuować działania wraz z naszymi partnerami instytucjonalnymi na rzecz zwiększenia inwestycji w edukację publiczną dotyczącą ograniczania ryzyka, poruszania się po systemie oraz wszelkiego wsparcia środowiskowego, które stanowi niezbędny element ciągłości opieki nad osobami z demencją w całej Kanadzie – podsumowała Christina Scicluna.
Aktualnie w krajach europejskich trwają procesy przygotowania i wdrożenia dostępu do nowej terapii przyczynowej. Należy podkreślić, że choroba Alzheimera dotyka ok. 6,9 miliona ludzi w Europie i liczba ta ma się podwoić do 2050 roku wraz ze starzeniem się populacji. Nowa terapia ma szansę wypełnić lukę w dotychczas niezaspokojonych potrzebach leczenia Alzheimera, spowolniając postęp wczesnej postaci choroby i zmniejszając obciążenie osób dotkniętych chorobą oraz ich opiekunów.
Źródło: Fundacja Centrum Walki z Alergią
Napisz komentarz
Komentarze