59-latek żyje w mieszkaniu, w którym zimą temperatura spada do 12 stopni. Od kilku lat nie ma tam ogrzewania. Nie ma też ciepłej wody. Pan Andrzej jest morsem. Ale takim, którego największym marzeniem jest kąpiel w ciepłej wodzie. Taki paradoks. Jest weganinem, który uwielbia schabowego bez panierki. Częściej od kotleta miewał jednego pomidora na dwa dni – i nic więcej.
Życie pana Andrzeja to równocześnie sztuka przetrwania i sztuka tworzenia. W lodowatym mieszkaniu pisze sztuki teatralne dla Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Jego teksty są na wskroś współczesne, choć codzienność przypomina warunki z dawnych epok – brakuje tylko świeczki na biurku. Pan Andrzej żyje jednak tu i teraz, w centrum nowoczesnego miasta z turystycznych folderów. Kilka minut spaceru od jego drzwi ludzie płacą za kawę więcej niż wynosi jego kilkudniowy budżet na życie. Po opłaceniu czynszu, zostaje mu 162 zł na miesiąc.
Poza systemem – szara strefa
Pan Andrzej prowadzi życie offline. Nie tylko nie płaci gotówką, nie płaci też kartą ani telefonem. Nigdzie nie zostawia po sobie śladów. Nie widzi go nawet państwo.
W Polsce istnieje miejsce, w którym mieszkają ludzie – za bogaci na wsparcie socjalne, ale za biedni, by godnie żyć. Liczba osób żyjących w dramatycznej sytuacji jest większa niż tych, które kwalifikują się do pomocy społecznej. To szara strefa ubóstwa. Pan Andrzej żyje w niej razem z ponad milionem innych Polaków – na granicy, gdzie kończy się bezpieczeństwo, a zaczyna codzienne przetrwanie. Takim osobom pomaga Szlachetna Paczka.
Przekaż 1,5% podatku na pomoc tysiącom potrzebujących, których Szlachetna Paczka zna z imienia. NR KRS 0000050905 (Stowarzyszenie WIOSNA, które organizuje Paczkę)
Wejdź na www.szlachetnapaczka.pl/jedenprocent
Sztuka przetrwania
Gdy zapytano pana Andrzeja o największe marzenie, odpowiedział: „Szczerze? Posiedziałbym sobie w wannie. Zrobiłbym to, co mój tata robił. Poszedłbym spać w ciepłej wodzie”.
W jego mieszkaniu zimno nie jest gościem – a współlokatorem, który nie chce się wyprowadzić. W nocy pan Andrzej budzi się po trzech godzinach snu. Nie z powodu hałasu, a zimna. Wstaje, chodzi po pokoju, rusza rękami, oddycha głębiej. Ciało musi przypomnieć sobie, że żyje.
Wszystko zaczęło się w młodości, od poważnego urazu kręgosłupa podczas służby wojskowej. Od tamtej pory życie pana Andrzeja stało się długą, cichą walką o sprawność. Mimo bólu pracował, często fizycznie, ponad siły, w warunkach obciążających organizm i w kontakcie z substancjami chemicznymi. Z czasem ciało zaczęło odmawiać posłuszeństwa.
Dziś przewlekły ból kręgosłupa i problemy ze stawami wyznaczają granice jego możliwości. Ma orzeczenie o niepełnosprawności na stałe.
fot. Beata Zawrzel
Napisz komentarz
Komentarze