- Z okazji jubileuszu bilety na rejsy do tych miast dostępne są w promocyjnych cenach w ramach najnowszej odsłony Szalonej Środy.

- To wyjątkowa okazja, by przypomnieć, jak wyglądały pierwsze powojenne podróże lotnicze i jak bardzo zmieniło się latanie na przestrzeni ostatnich ośmiu dekad.

Gdy w 1946 roku Polskie Linie Lotnicze LOT uruchamiały połączenia do Pragi, Paryża i Sztokholmu, lotnictwo cywilne rozpoczynało nowy rozdział swojej historii, a zagraniczna podróż samolotem pozostawała doświadczeniem dostępnym dla nielicznych. 4 lipca 1946 roku wystartował pierwszy rejs LOT-u do Paryża, 9 lipca do Sztokholmu, a niespełna miesiąc później - 7 sierpnia - do Pragi. Tak rozpoczęła się historia połączeń, które osiem dekad później nadal pozostają obecne w siatce narodowego przewoźnika.

„Po wojennej przerwie skrzydła LOT-u ponownie zaczęły łączyć Polskę z innymi krajami. Uruchomienie w 1946 roku połączeń do Pragi, Paryża i Sztokholmu było nie tylko ważnym etapem odbudowy siatki, lecz także służyło odnowieniu tworzących się na nowo relacji. Przez osiemdziesiąt lat zmieniły się samoloty, standard podróży i skala działalności LOT-u, ale misja łączenia ludzi pozostaje niezmienna” - Krzysztof Moczulski, rzecznik prasowy PLL LOT

Powojenne początki lotnictwa pasażerskiego. Tak wyglądały podróże 80 lat temu

Osiemdziesiąt lat temu podróż samolotem była wydarzeniem samym w sobie. Bilety wypisywano ręcznie, nie istniały elektroniczne systemy rezerwacyjne ani odprawa online, a cała obsługa podróży - od zakupu biletu po nadanie bagażu - odbywała się bez komputerów i nowoczesnych systemów informatycznych. Pasażerowie wchodzili na pokład bezpośrednio z płyty lotniska, często po kilku metalowych schodkach ustawionych przy samolocie. Dopiero od roku na pokładach LOT-u obecne były stewardesy - przed wojną opiekę nad pasażerami podczas lotu sprawowali mechanicy pokładowi.

Powojenne zagraniczne rejsy LOT-u wykonywały przede wszystkim Douglasy DC-3 oraz ich licencyjne odpowiedniki - Lisunowy Li-2. Co ciekawe, wiele Douglasów było wcześniej wojskowymi samolotami transportowymi C-47, które po zakończeniu wojny przebudowano do przewozu pasażerów. W miejsce metalowych ławek zamontowano 21 foteli w układzie 2+1, dzięki czemu maszyny mogły rozpocząć nowe życie jako samoloty pasażerskie. Kabina DC-3 mieściła zaledwie około 20-21 pasażerów. Silniki tłokowe pracowały tuż przy kadłubie, dlatego podczas lotu wyraźnie odczuwalne były ich dźwięk i wibracje. Samoloty rozwijały prędkość przelotową około 300 km/h i latały na znacznie niższych wysokościach niż dzisiejsze odrzutowce, przez co podróże trwały dłużej, częściej towarzyszyły im turbulencje, a przebieg rejsu w większym stopniu zależał od pogody.

80 lat później – te same kierunki, nowa era podróżowania

Praga, Paryż i Sztokholm od lat należą do najważniejszych kierunków europejskich w siatce połączeń Polskich Linii Lotniczych LOT. Do każdej z tych stolic można dziś polecieć każdego dnia, a dzięki kilku rejsom dziennie pasażerowie mogą elastycznie planować zarówno podróże służbowe, jak i wyjazdy turystyczne, a także korzystać z szerokiej oferty połączeń przesiadkowych przez warszawski hub LOT-u na Lotnisku Chopina.

Dziś do Pragi można polecieć do 33 razy w tygodniu, a do Paryża i Sztokholmu do 21 razy w tygodniu. Łącznie oznacza to do 75 rejsów tygodniowo do trzech europejskich stolic. Miejsce Douglasów DC-3 i Lisunowów Li-2 zajęły nowoczesne Embraery oraz Boeingi 737 - komfortowe samoloty wąskokadłubowe, dzięki którym podróże po Europie są dziś znacznie szybsze, cichsze i bardziej komfortowe.

Z okazji 80. rocznicy uruchomienia połączeń do Pragi, Paryża i Sztokholmu jubileuszowe kierunki zostały objęte najnowszą odsłoną flagowej promocji Polskich Linii Lotniczych LOT - Szalona Środa.

Oprócz kierunków jubileuszowych w aktualnej odsłonie promocji znalazły się również: Nowy Jork, Taszkent, Seul oraz Malta.

Bilety w ramach Szalonej Środy można zarezerwować na stronie:

Kup bilet w specjalnej ofercie!

Promocji towarzyszy Szalony Konkurs, w którym do zdobycia jest nagroda główna - voucher o wartości 3 000 PLN - oraz dwa wyróżnienia w postaci voucherów o wartości 1 000 PLN na dowolnie wybrany rejs z siatki połączeń PLL LOT. Najbliższy poniedziałek będzie ostatnią okazją, aby zgłosić się do finałowej tury konkursu i zawalczyć o nagrody. Aby wziąć udział w zabawie, należy zapisać się do Newslettera LOT, a następnie wypełnić formularz zgłoszeniowy przesłany w dedykowanej wiadomości e-mail. Zadanie konkursowe polega na odgadnięciu kierunku objętego najbliższą odsłoną Szalonej Środy oraz uzasadnieniu, dlaczego warto go odwiedzić.

Zapisz się do NEWSLETTERA LOT

Polskie Linie Lotnicze LOT to nowoczesny przewoźnik łączący Europę Środkową i Wschodnią ze światem. W ofercie LOT-u są bezpośrednie rejsy dalekodystansowe do portów w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Indiach, Japonii i Korei Południowej. Polski przewoźnik konsekwentnie zwiększa częstotliwość i poprawia ofertę na tych kierunkach, wzmacniając tym samym swoją pozycję na rynku Europy Środkowo-Wschodniej. Połączenia dalekiego zasięgu obsługuje Boeingami 787 Dreamliner, jednymi z najnowocześniejszych szerokokadłubowych samolotów świata. Obecny na niebie od 1929 roku, polski przewoźnik jest 11 najstarszą linią lotniczą na świecie, będąc jedną z najbardziej międzynarodowych i rozpoznawalnych polskich marek.

Biuro Prasowe

tel. +48 22 606 79 19

Źródło informacji: PLL LOT

Przeniesienie spektakli do parku sprawia, że klasyczna literatura przestaje się kojarzyć z czymś elitarnym i niedostępnym, a staje się częścią letniego wypoczynku i sposobem na ciekawe spędzenie wolnego czasu.

– Sukces Szekspira w Parku wynika przede wszystkim z tego, że jest to projekt skierowany do ludzi i jest w wakacje, kiedy na mapie teatralnej jest trochę mniej wydarzeń. Poza tym jest to wydarzenie w plenerze, bardzo niezobowiązujące, w związku z czym atmosfera piknikowa z Szekspirem powoduje, że ludzie tłumnie do nas przybywają – mówi agencji Newseria Michał Podsiadło.

W jubileuszowej edycji projektu na afiszu znalazły się dwie komedie oparte na motywie zamiany tożsamości – jednym z ulubionych chwytów dramaturgicznych Szekspira. Tegoroczna premiera „Komedii omyłek” oraz powracający po sukcesie poprzednich sezonów „Wieczór Trzech Króli” pokazują, że ta twórczość jest nadal aktualna. Co prawda zmieniły się stroje, miasta i tempo życia, ale nie zmieniło się to, co nas bawi. Zawsze najbardziej śmieszą nas bowiem ludzkie słabości: pomyłki, błędne założenia, zazdrość, nadinterpretacje i przekonanie, że wiemy więcej niż inni. Kiedy 2 tys. osób zebranych w wilanowskim parku jednakowo reaguje na te same sceny, trudno o bardziej czytelny sygnał, że ten humor nadal działa. Otwarta przestrzeń i bezpośredni kontakt z widownią sprawiają też, że emocje szybciej się udzielają.

– Tutaj jesteśmy poza budynkiem teatru, w naturze, w związku z czym kontakt z widzem jest najważniejszy. Staramy się więc, aby ta sztuka była jak najbliżej naszej publiczności, grając role, włączamy nawet czasem naszych widzów. Bywa też, że najmłodsza publiczność sama bardzo chętnie nam podpowiada, gdzie kto się ukrył, gdzie jest albo co powiedział, kiedy akurat w sztuce padnie takie pytanie – mówi.

Michał Podsiadło przyznaje, że podczas spektakli plenerowych nie brakuje nieprzewidzianych sytuacji, ale aktorzy są już na tyle doświadczeni, że potrafią na nie umiejętnie zareagować. Traktują je jak część przedstawienia, a nie przeszkodę odbierającą mu wartość.

– Czasem zdarzają się wpadki, które też przekuwamy na walor. Kilkukrotnie się zdarzyło, że aktorowi na scenie po prostu przestał działać mikroport. Czasem spektakl przerwała burza, czasem deszcz, czasem jest to na chwilę, a czasem niestety musimy skończyć wieczór przed czasem, dlatego zdarzają się niespodziewane sytuacje, do których publiczność jest już chyba przez te lata przyzwyczajona – mówi.

Mimo że spektakle grane są w plenerze, to aktorzy nie rezygnują z kostiumów, choć jak przyznaje Michał Podsiadło, zwłaszcza kiedy panują wysokie temperatury, nie do końca czują się w nich komfortowo.

– Staramy się pić dużo chłodnych napojów izotonicznych i oczywiście dbamy o formę, więc jakoś sobie radzimy z warunkami atmosferycznymi. Ale faktycznie jest trudno, kiedy o 20 są jeszcze 32 stopnie, ale mimo wszystko to nie jest dla nas przeszkoda – dodaje aktor.

W tegorocznej, jubileuszowej edycji projektu Szekspir w Parku bierze udział 40 aktorów i twórców. Widzowie mają okazję zobaczyć dwa dzieła mistrza ze Stratfordu: „Komedię omyłek” i „Wieczór Trzech Króli”. Katarzyna Kołeczek przyznaje, że w trakcie spektakli granych pod gołym niebem pogoda potrafi pomóc i dodać wyjątkowości, ale też i przeszkodzić.

– Na pogodę nie mamy wpływu i już to zaakceptowaliśmy, chociaż wcale nie było łatwo. Musimy śledzić radary pogodowe, ponieważ kiedy pada deszcz, nie możemy grać, bo mamy na sobie mikroporty i może dojść do zwarcia, więc jeżeli jest ulewa, przerywamy spektakl. Ale zdarzyło nam się w zeszłym roku tak, że zrobiliśmy półgodzinną przerwę, widownia przeczekała szybciutki deszcz pod drzewami i wróciliśmy do spektaklu z pełną mocą – mówi agencji Newseria Katarzyna Kołeczek.

Aktorka zaznacza, że ekipa jest przygotowana na różne warunki pogodowe i w razie ulewy czy burzy wszyscy mają bezpieczne schronienie.

– Mamy namioty techniczne, nie są to duże przestrzenie, raczej wszyscy stoimy ściśnięci jak sardynki, ale już się do tego przyzwyczailiśmy. Przyjmujemy tę pogodę z dobrodziejstwem inwentarza i gdy jest słońce, to gramy w słońcu, gdy pada troszeczkę deszczu, to też się nie obrażamy. To jest po prostu plener i może się różnie potoczyć. Czasami jesteśmy tak zaangażowani w sztukę, że dopiero gdy na widowni widzimy morze parasolek, orientujemy się, że pada – mówi.

Katarzyna Kołeczek podkreśla, że spektakle grane w plenerze mają zupełnie inny klimat niż te wystawiane na deskach teatru.

– Gra się trochę inaczej, ponieważ uwaga widza jest rozproszona. Dzieje się tu dużo rzeczy, a ludzie przychodzą w troszeczkę innym nastroju, są bardziej wyluzowani i nam też się udziela ta atmosfera. Oczywiście staramy się podać bardzo precyzyjnie tego Szekspira, ale jeżeli wydarzy się coś nieoczekiwanego czy są techniczne potknięcia, to przyjmujemy to, co jest – mówi.

W plenerze granica pomiędzy sceną i widownią staje się mniej wyraźna niż w tradycyjnym teatrze. Tym samym zmniejsza się dystans między aktorami i widzami.

– Przez te 2,5 godziny jesteśmy fajną jednością z widzami, którzy bardzo żywo reagują, jest dużo śmiechu, dużo wzruszeń, a także bardzo chętnie wchodzą z nami w interakcje. Kiedyś na przykład dziecko nam weszło na scenę, ale nie obrażamy się na to, po prostu wiemy, że tutaj tak jest i trzeba tylko zachować zasady BHP, żeby nikomu nic się nie stało – dodaje Katarzyna Kołeczek.

Publikacja ta jest jednym z najważniejszych tegorocznych działań związanych z obchodami rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Portret młodej Danuty Dworakowskiej z wachlarzem złożonym ze starych fotografii nieprzypadkowo zdobi okładkę książki, stworzoną przez Jagodę Stączek. To właśnie od tej fotografii rozpoczyna się opowieść, która niczym rozkładający się wachlarz odsłania kolejne etapy niemal stuletniego życia autorki.

Wachlarz wspomnień i historii

Podstawą publikacji stał się rękopis wspomnień Danuty Dworakowskiej, pisany z myślą przede wszystkim o najbliższych i o sobie. Wolontariuszka Julia Kisielewska przepisała tekst, zachowując jego autentyczny charakter, rytm opowieści i niepowtarzalny język autorki.

„To historia niemal całego XX i początku XXI wieku opowiedziana z perspektywy jednej kobiety. Dziewczynki wychowującej się w przedwojennej Warszawie. Szesnastolatki, która poszła do Powstania. Pianistki, pedagog i artystki. Wreszcie kobiety, która u schyłku życia postanowiła ocalić od zapomnienia własną pamięć” - komentuje Agnieszka Łesiuk-Krajewska, twórczyni kampanii BohaterON.

Uroczysta premiera w PAP

Oficjalna premiera książki odbyła się 22 lipca o godz. 12:00 w siedzibie Polskiej Agencji Prasowej w Warszawie. Spotkanie z autorką poprowadziła Marzena Rogalska. Jak mówi sama autorka:

„Nie myślałam nigdy o wydaniu moich wspomnień. Napisałam je za namową mojego przyjaciela, przede wszystkim dla siebie, by utrwalić te krótkie chwile, które jeszcze niedawno składały się na >>dziś<<. Jeśli jednak poruszą one czyjąś jeszcze wrażliwą strunę, a nawet pomogą moim koleżankom i kolegom w trudach codzienności - będę naprawdę szczęśliwa”.

Książkę będzie można kupić wyłącznie za pośrednictwem sklepu internetowego www.sklep.bohateron.pl - w wersji drukowanej i w formie e-booka. W planach jest również realizacja audiobooka czytanego przez autorkę. Oprócz książki w sklepie można znaleźć także kolekcję gadżetów. Cały dochód ze sprzedaży zostanie przeznaczony na działania pomocowe dla Powstańców Warszawskich.

Więcej niż książka

Premierze towarzyszy szereg działań, które rozwijają historię opowiedzianą przez autorkę. Jednym z nich jest projekt kulinarny z Karolem Okrasą. Szef kuchni odtworzył smaki zapisane we wspomnieniach Danuty Dworakowskiej. Efektem współpracy jest seria materiałów multimedialnych oraz e-book kulinarny, w którym przepisy przeplatają się z historiami i wspomnieniami opisanymi w książce.

Spotkania z czytelnikami i wyjątkowe licytacje

Po premierze zaplanowano otwarte spotkania autorskie w Warszawie i okolicach. Czytelnicy będą mieli również możliwość wylicytowania egzemplarza książki z autografem autorki oraz udziału w kameralnym spotkaniu z Danutą Dworakowską podczas specjalnej akcji charytatywnej.

„Pianistka. Między dzieciństwem a zdziecinnieniem nie jest jedynie opowieścią o wojnie” to książka o pamięci, muzyce, dorastaniu, rodzinie i życiu, które - mimo dramatycznych doświadczeń - nigdy nie straciło swojej siły. W słowie wstępnym do książki Danuta Dworakowska pisze: „Między Wczoraj a Jutro, Dziś jest takie króciutkie… Ocalmy to Dziś od zapomnienia… Ono jest tylko… raz…”.

www.pianistka.bohateron.pl

Materiały prasowe: PIANISTKA

KONTAKT:

Kamila Wierzbicka

email: kamila@bohateron.pl 

tel. 668 114 321

Źródło informacji: BohaterON

Po raz drugi BitterSweet Festival pokazuje, że muzyka klasyczna, spektakle i nietuzinkowe spotkania kultury wysokiej z muzyką popularną są wpisane w DNA tego 3-dniowego wydarzenia. Ten charakter z pewnością wyróżni PKO Bank Polski Stage nie tylko na tle innych scen festiwalu, ale też szerzej - polskiej sceny festiwalowej. A co równie ważne, to także ukłon w stronę lokalnych artystów i przestrzeń pozwalająca chłonąć twórczość tych, którzy rzadko mają możliwość znaleźć się w line-upie obok twórców największych radiowych przebojów i autorów najpopularniejszych mainstreamowych nagrań czy płyt.

„Chcemy być obecni przy największych wydarzeniach kulturalnych, a w szczególności takich, które poszerzają sposób myślenia o kulturze. PKO Bank Polski Stage jest przykładem takiego miejsca - przestrzeni spotkania różnych pokoleń, gatunków i wrażliwości. To właśnie tutaj muzyka klasyczna spotyka się z nowoczesnością, a uznani artyści występują obok twórców reprezentujących nowe zjawiska na polskiej scenie. Wspierając takie przedsięwzięcia, realizujemy naszą strategię sponsoringową „Nadajemy ton” i ambicję bycia nowym ulubionym bankiem Polaków - marką aktywnie uczestniczącą w rozwoju współczesnej kultury” - mówi Marcin Maćkiewicz, Menedżer w Departamencie Sponsoringu i Marketingu Lokalnego w PKO Banku Polskim.

Festiwal z wrażliwością

W trakcie trzech festiwalowych dni PKO Bank Polski Stage zaprezentuje projekty o wyjątkowej wartości artystycznej i tematycznej. W programie pierwszego dnia festiwalu znajdzie się koncert big-bandu poznańskiego klubu Blue Note, Blue Jazz Orchestra z gościnnym udziałem Pauliny Przybysz. 14 znakomitych poznańskich muzyków oraz artystka, która nie boi się muzycznych poszukiwań, połączą świat jazzu, hip-hopu i soulu.

Również w czwartek, 13 sierpnia, wystąpi zespół hoshii, czyli grupa silnych muzycznych osobowości (Kuba Więcek, Grzegorz Tarwid, Max Mucha i Miłosz Berdzik), którzy redefiniują współczesny jazz. W ramach ich działalności powstała popularna seria hoshii sessions, czyli połączenie świata jazzu z artystami reprezentującymi sceny hip-hopową i popową, w ramach której nagrano już ponad 40 odcinków.

Pierwszy dzień na PKO Bank Polski Stage zamknie Warszawska Orkiestra Sentymentalna z repertuarem ze złotej ery polskiej muzyki dwudziestolecia międzywojennego. Zespół porywa do tańca i chwyta za serca autorskimi utworami oraz sentymentalnymi aranżacjami starych piosenek, fundując publiczności podróż w przeszłość.

Piątkowy wieczór podzielony będzie na trzy wyraźnie skonstruowane części, a wszystko dzięki Orkiestrze Kameralnej Polskiego Radia Amadeus. Pierwsza otwiera koncert połączeniem Brahmsa i Rossiniego z utworami Javiera Álvareza i Richarda Galliana. Solistą tej odsłony będzie Michał Stochel - młody akordeonista, zwycięzca Eurowizji dla młodych muzyków i laureat tytułu Młody Muzyk Roku 2026, którego instrument wnosi do programu zarówno wirtuozerię, jak i charakterystyczną barwę współczesnego akordeonu koncertowego. W drugiej części koncertu Orkiestra Amadeus wystąpi wspólnie z Maximą Sitarz w „Czterech porach roku Buenos Aires” Astora Piazzolli. To intensywna, pełna kontrastów muzyka na styku tanga nuevo i formy koncertowej, w której solowe skrzypce prowadzą dialog z orkiestrą, budując wyrazistą dramaturgię całego cyklu. Finał projektu połączy orkiestrę Amadeus, tancerzy Kadry Polski w breakingu, DJ-a Markowego oraz oboje solistów. Vivaldi, Piazzolla i Kilar tworzą tu wspólną przestrzeń dla ruchu, rytmu i muzycznej energii. „Break Me Amadeus” nie jest prostym zestawieniem gatunków, lecz scenicznym dialogiem - klasyka zachowuje swoją tożsamość, a jednocześnie otwiera się na nowy język odbioru.

Ostatni festiwalowy dzień będzie okazją do posłuchania Poznańskiego Chóru Chłopięcego, który wykonuje przede wszystkim arcydzieła dawnej i współczesnej polifonii, najpiękniejsze utwory XX i XXI w. i muzykę filmową. Dzięki swej szeroko rozwiniętej działalność ogólnopolskiej i międzynarodowej stanowi muzyczną wizytówkę kulturalną miasta Poznania. Również w sobotę Teatr Muzyczny w Poznaniu wykona utwory Maanamu autorstwa Kory Jackowskiej, Marka Jackowskiego i Kamila Sipowicza ze spektaklu „Rewolta”, a pianista i kompozytor Marcin Masecki wystąpi z projektem „Suity Bluesowe”, łączącym stare bluesowe melodie takich twórców jak Skip James i Robert Johnson z autorskimi tematami Maseckiego, który rozpisał je na jeden ze swoich ulubionych składów, nonet - 2 trąbki, 2 puzony, 2 saksofony i sekcja rytmiczna.

BitterSweet Festival wraz z PKO Bankiem Polskim udowadniają, że dla muzyki klasycznej jest miejsce na dużym festiwalu z muzyką rozrywkową, a pozytywne i entuzjastyczne przyjęcie ubiegłorocznego programu sceny społeczno-artystycznej utwierdza w przekonaniu, że to kierunek wartościowy, ważny i doceniany. Wkrótce ogłoszone zostaną tematy paneli BitterSweet Talks i goście, którzy podzielą się swoimi historiami na PKO Bank Polski Stage.

Druga edycja BitterSweet Festival odbędzie się w dniach 13-15 sierpnia 2026 na Cytadeli w Poznaniu. Zagrają m.in. Gorillaz, Robbie Williams, twenty one pilots, Lorde, Major Lazer, Tom Odell, Ciara, Jessie J, Rita Ora czy Chet Faker. Więcej na temat festiwalu można znaleźć na www.bittersweetfestival.pl.

Organizatorem BitterSweet 2 jest poznańska agencja koncertowa Good Taste Production. Sponsorem głównym jest PKO Bank Polski, Enea, sponsorem Coca-Cola, Somersby, partnerem strategicznym Miasto Poznań, patronami medialnymi Onet, Radio Zet, Chillizet. Wydarzenie objęte jest Patronatem Honorowym Prezydenta Miasta Poznania.

Źródło informacji: Good Taste Production

Kiedy mówi się o historii kolei, najczęściej w centrum uwagi znajdują się lokomotywy, dworce, inwestycje i kolejne etapy rozwoju infrastruktury. Tymczasem za historią polskich kolei stoją przede wszystkim ludzie. Dyżurni ruchu, konduktorzy, maszyniści, magazynierzy, pracownicy stacji kolejowych i ich rodziny. To właśnie im poświęcone będzie wyjątkowe wydarzenie, które 25 lipca br. o godz.16.00 odbędzie się w warszawskiej Stacji Muzeum.

Organizatorzy przygotowali program, który łączy walor edukacyjny, historyczny i kulturalny. Wydarzenie kierowane jest zarówno do miłośników kolei, pasjonatów historii, archiwów rodzinnych i genealogii, jak również do wszystkich osób, które chcą lepiej zrozumieć, jak wielką rolę kolej odegrała w życiu milionów ludzi oraz w historii Polski i Europy.

Jednym z głównych punktów programu będzie spotkanie z Arturem Barcisiem, wybitnym i cenionym aktorem teatralnym, filmowym i telewizyjnym, znanym milionom Polaków m.in. z seriali Ranczo i Miodowe lata. Artur Barciś jest jednocześnie pierwszym honorowym darczyńcą akcji „Pamięć Kolejowych Pokoleń w Archiwach Państwowych”. Do Archiwum Państwowego w Warszawie przekazał rodzinne pamiątki związane z pracą swoich rodziców na kolei, w tym dokumenty, legitymacje i inne bezcenne świadectwa rodzinnej historii.

Podczas rozmowy prowadzonej przez dziennikarza i autora książek nt. przedwojennego kina, a także pracownika Archiwum Państwowego w Warszawie - Marka Telera opowie o swoim dzieciństwie, rodzinnych tradycjach kolejarskich oraz o tym, dlaczego zdecydował się przekazać rodzinne pamiątki do Archiwów Państwowych, których misją jest ochrona pamięci dla przyszłych pokoleń.

„Kolej była w naszej rodzinie od zawsze. Mój pradziadek był jednym z budowniczych kolei warszawsko-wiedeńskiej, mój dziadek był konduktorem, moja mama pracowała na przystanku kolejowym, a mój tata był magazynierem na kolei. Ja miałem nawet legitymację kolejową jako syn kolejarzy. Zdecydowałem się oddać pamiątki kolejowe po rodzicach, bo wiem, że one tam nie zginą, bo Archiwum Państwowe to jest takie miejsce, gdzie to już na zawsze zostanie dla potomnych i nie zginie gdzieś w szufladzie. Podczas spotkania opowiem o tym wszystkim. Zapraszam bardzo serdecznie - mówi Artur Barciś, pierwszy honorowy darczyńca akcji „Pamięć Kolejowych Pokoleń w Archiwach Państwowych”.

Ważnym momentem wydarzenia będzie również uroczyste odsłonięcie planszy wystawowej prezentującej przekazane przez aktora pamiątki rodzinne. Ekspozycja stanie się częścią większej wystawy poświęconej historii kolejnictwa i kolejowym biografiom zapisanym w dokumentach, fotografiach i archiwaliach przechowywanych w Archiwum Państwowym w Warszawie. W drugiej połowie sierpnia wystawa zostanie zaprezentowana na warszawskim Barbakanie.

Uczestnicy spotkania będą mogli także obejrzeć i posłuchać ciekawej prezentacji Dyrektor Archiwum Państwowego w Warszawie - Magdaleny Wiercińskiej nt. archiwów rodzinnych oraz skorzystać z porad archiwistów i dowiedzieć się, jak prawidłowo przechowywać, zabezpieczać i opisywać rodzinne archiwa. Specjaliści podpowiedzą, dlaczego nawet pojedyncze fotografie, listy, legitymacje czy wspomnienia mogą mieć ogromną wartość historyczną i badawczą.

Kulminacją wydarzenia będzie specjalny pokaz filmu dokumentalnego „Pociągi” w reżyserii Macieja J. Drygasa. To jedno z najgłośniejszych polskich dzieł dokumentalnych ostatnich lat, zbudowane wyłącznie z autentycznych materiałów archiwalnych. Bez narratora i dialogów prowadzi widza przez historię XX wieku, opowiadając o ludzkich marzeniach, nadziejach, podróżach i tragediach zapisanych w archiwalnych kadrach. Film zdobył uznanie krytyków oraz liczne nagrody w Polsce i za granicą, m.in. USA, stając się poruszającym świadectwem minionego stulecia i niezwykłą refleksją nad losem człowieka. We wzruszającej podróży filmową koleją pojawiają się m.in. Charlie Chaplin.

Wydarzenie będzie także symbolicznym zaproszeniem dla wszystkich osób posiadających w swoich domach pamiątki związane z koleją. Organizatorzy liczą, że historie podobne do historii rodziny Artura Barcisia staną się inspiracją dla kolejnych darczyńców, którzy zdecydują się podzielić z Archiwami Państwowymi świadectwami losów swoich bliskich. Więcej o akcji: www.archiwa.gov.pl/kolej

Artur Barciś zaprasza na spotkanie [video]: https://www.facebook.com/reel/904722512681831

Więcej o wydarzeniu: https://archiwa.gov.pl/podroz-przez-pamiec-kolejowych-pokolen-artur-barcis-i-film-pociagi/

Organizatorzy: Archiwa Państwowe, PKP S.A. oraz Stacja Muzeum.

Źródło informacji: Archiwa Państwowe

Blisko pół miliona widzów, sześć zrealizowanych produkcji, 10 lat obecności na teatralnej mapie stolicy i niezliczone letnie wieczory spędzone pod gołym niebem. Szekspir w Parku powrócił do Wilanowa z jubileuszową edycją, a na afiszu znajdują się dwie komedie mistrza ze Stratfordu – "Komedia omyłek" i "Wieczór Trzech Króli". Oba teksty łączy jeden z ulubionych motywów Williama Szekspira – bliźnięta i wynikające z ich obecności pomyłki, nieporozumienia oraz komiczne zwroty akcji. Motyw ten nie był zresztą przypadkowy. Sam William Szekspir był bowiem ojcem bliźniąt Hamneta i Judith.

– Aż trudno uwierzyć, że to już 10 lat minęło, że już tyle projektów za nami. Szekspir w Parku ma tę genialną funkcję, że przybliża ludziom klasyczny repertuar w przystępny sposób. To uniwersalna wyspa w przestrzeni i czasie, gdzie każdy usłyszy bicie swojego serca, bo Szekspir był takim spryciarzem, że pisał o świecie, patrząc przez pryzmat człowieka, i dzięki temu ten świat zawsze jest tak samo nam bliski. Szekspir jest ciągle aktualny właśnie przez to, że patrzymy oczami, duszą, sercem człowieka, którego widzimy na scenie, i to jest uniwersalne – mówi agencji Newseria Bartłomiej Kasprzykowski.

Ten projekt czerpie z tradycji teatru elżbietańskiego, otwartego, dostępnego i bliskiego publiczności. Tak jak za czasów samego Szekspira, spektakle są grane pod gołym niebem, a granica pomiędzy sceną i widownią staje się mniej wyraźna. To teatr dla wszystkich – zarówno dla wiernych miłośników klasyki, jak i osób, które spotykają się z tą twórczością po raz pierwszy.

– Generalnie ta forma grania Szekspira daje wolność od zadęcia, tu nie ma tyle sacrum jak w teatrze tradycyjnym, pudełkowym, tutaj nie ma mocnego rozgraniczenia pomiędzy sacrum a profanum, tylko jesteśmy wszyscy razem i nikomu nie przeszkadzają niezaplanowane, nieprzewidziane sytuacje. Są one nawet przyjmowane przez ludzi niezwykle entuzjastycznie – mówi.

Aktor zaznacza, że mierzenie się z Szekspirem jest dla niego niezwykle ekscytującym zadaniem, bo znalazł on pewien klucz do jego twórczości.

– Szekspir to jest łatwy repertuar wtedy, kiedy się mu zaufa, bo on jest świetnym reżyserem i przewodnikiem. Jeżeli natomiast ktoś próbuje z nim konkurować, to wtedy jest trudnym przeciwnikiem. Dlatego to od nas zależy, jaką ścieżkę dostępu do niego wybierzemy. My tutaj wybieramy spacer i podróż z nim, nie przeciw niemu – tłumaczy.

Jego zdaniem ponadczasowe dzieła Szekspira doskonale sprawdzają się nie tylko na deskach teatru, ale również w plenerze, gdzie przyroda staje się częścią scenografii.

– W ogóle jest coś wspólnego pomiędzy przyrodą a Szekspirem, on bardzo mocno wpisuje ją w swoje teksty i ona staje się scenografią tego, co się dzieje. Zresztą sam The Globe, w którym powstawały pierwsze sztuki Szekspira, powstawał z dziurą nad głowami, z dostępem do powietrza, gdzie zaglądało słońce, a czasami też księżyc. I to się okazuje być kluczem do tej dawno zapomnianej furtki, za którą jest prawdziwy ogród tajemnicy – mówi Bartłomiej Kasprzykowski.

Spektakle grane w plenerze wiążą się jednak z różnymi niespodziankami.

– Szekspir w Parku przysparza nam różnego rodzaju przygód, chociażby pogoda potrafi nam przerwać spektakl. Zdarzało się, że prawie nam zerwało namioty, a dróżkami Wilanowa płynęły potoki i musieliśmy uciekać, żeby nam nie zabrało scenografii, rekwizytów i kostiumów. Zdarza się też, że dzieci wbiegają nam na scenę albo czasami widz usiądzie blisko nas, bo nie ma już innego miejsca i trzeba go ograć jako nowego kolegę aktora. Bywa też tak, że lądują na nas chrząszcze i gramy z nimi. Kiedy więc dzieje się coś niespodziewanego, przydaje się umiejętność improwizacji  – mówi.

Wilanów od wieków jest związany z kulturą i teatrem. Już za czasów Jana III Sobieskiego i królowej Marysieńki organizowano tu przedstawienia teatralne, a życie artystyczne stanowiło ważny element funkcjonowania królewskiego dworu.

Jak potoczyłyby się losy Izabeli Łęckiej, Stanisława Wokulskiego czy Ignacego Rzeckiego, gdyby byli bardziej niezależni finansowo? Odpowiedzi na to pytanie poszukają autorzy zaangażowani w projekt „Nie-Lalka”.

We wrześniu, równolegle z premierą kinowej ekranizacji „Lalki”, Szczepan Twardoch, Sylwia Chutnik i Wojciech Chmielarz zaprezentują autorskie opowiadania inspirowane postaciami z powieści Prusa. Twórcy spojrzą na ich historie z nowej perspektywy i pokażą, jak mogłyby wyglądać ich losy, gdyby dysponowali większą samodzielnością finansową.

Zaangażowanie ING Banku Śląskiego w ten nieszablonowy projekt wynika nie tylko z roli sponsora strategicznego kinowej ekranizacji „Lalki”, ale także z wartości obecnych w samej powieści. Historia stworzona przez Bolesława Prusa porusza tematy przedsiębiorczości, rozwoju i poszukiwania własnej drogi – bliskie bankowi od lat wspierającemu finansową samodzielność i edukację ekonomiczną. Projekt wpisuje się również w działania ING na rzecz promowania polskiej literatury i kultury, szczególnie wśród młodszych pokoleń.

Do 23 lipca trwa konkurs towarzyszący projektowi. Aby wziąć w nim udział, należy odwiedzić facebookowe profile autorów „Nie-Lalki” i odpowiedzieć w komentarzu pod postem konkursowym na pytanie: „Ta jedna decyzja, dzięki której dziś żyjesz na własnych zasadach, to ____?”.

Najciekawsze odpowiedzi, wybrane przez pisarzy, staną się częścią opowiadań. Na laureatów czekają drukowane egzemplarze „Nie-Lalki” z dedykacją i podpisem autora, „Lalka” z autografami aktorów występujących w ekranizacji oraz vouchery do kina.

Więcej informacji i regulamin konkursu: https://www.ing.pl/nie-lalka 

Źródło informacji: ING Bank Śląski

Zespół Rzepczyno obchodzi w tym roku 30-lecie działalności, a jego dorobek robi wrażenie: ponad 850 koncertów, występy w kraju i za granicą, obecność na dużych festiwalach oraz nominacja do Fryderyka. Dziś grupa pojawi się na scenie GRYF MUSIC FEST, przypominając, że muzyka zakorzeniona w tradycji może brzmieć świeżo, mocno i współcześnie.

W historii zespołu nie chodzi jednak wyłącznie o liczby i kolejne sceniczne sukcesy. Rzepczyno stało się miejscem spotkania różnych muzycznych doświadczeń, temperamentów i pokoleń. Obok osób związanych z grupą od początku występują artyści, którzy dorastali już w cyfrowym świecie, z zupełnie innym sposobem słuchania muzyki i kontaktu z publicznością. Jak podkreśla Paweł Tomaszewski, różnice wieku są odczuwalne, ale właśnie one budują siłę zespołu. Na scenie metryka schodzi na dalszy plan, a najważniejsza pozostaje sama muzyka.

To szczególnie ważne w przypadku formacji, która od lat porusza się na styku folkloru, folk-rocka i koncertowej energii. Rzepczyno nie chce odtwarzać przeszłości w niezmiennej formie. Zespół podkreśla, że tradycja nie jest zamkniętą gablotą, lecz procesem, który żyje dzięki ludziom gotowym dopisywać do niej własne emocje, brzmienia i wrażliwość.

Młodość, doświadczenie i wspólny język sceny

Jednym z najciekawszych wątków tej historii jest obecność w zespole najmłodszego pokolenia. Franciszek Kurkowski dołączył do Rzepczyna jako trzynastolatek. Jak sam przyznaje, nie myślał o zespole w kategoriach „starego folku”. Zobaczył przede wszystkim energię: instrumenty, wspólny śpiew publiczności i scenę, na której dzieje się coś prawdziwego. To właśnie ten żywy kontakt z muzyką sprawił, że chciał stać się częścią grupy.

Młody wiek nie oznaczał jednak taryfy ulgowej. Franciszek mówi wprost o tremie i świadomości, że gra z osobami mającymi za sobą setki koncertów. Taka sytuacja szybko uczy pokory, bo scena błyskawicznie weryfikuje umiejętności. Jednocześnie w zespole nie został zamknięty w roli „tego młodego”. Może proponować własne rozwiązania, dyskutować, a czasem nawet przekonywać starszych kolegów do nowego spojrzenia na utwory i aranżacje.

To działa także w drugą stronę. Paweł Tomaszewski zwraca uwagę, że młodzi muzycy wnoszą do zespołu świeżość i odwagę zadawania pytań. Nie są przywiązani do myślenia, że coś trzeba robić wyłącznie dlatego, że „zawsze tak było”. Jeśli folklor ma przetrwać kolejne dekady, musi pozostawać otwarty na nowe pokolenia i ich sposób przeżywania muzyki. Rzepczyno zdaje się dobrze rozumieć tę zasadę.

Podobnie o współpracy mówi Darek Bolesta, który razem z Franciszkiem tworzy sekcję rytmiczną. W jego ocenie prawdziwe porozumienie na scenie nie wymaga długich rozmów. Czasem wystarcza spojrzenie, intuicja i uważne słuchanie drugiego muzyka. Doświadczenie spotyka się tu z młodzieńczą energią, a efekt bywa zaskakująco spójny. To właśnie w takich momentach najlepiej widać, że pokoleniowe różnice nie muszą dzielić, lecz mogą twórczo napędzać zespół.

Folklor jako żywa tradycja, a nie muzealny eksponat

W rozmowie z członkami Rzepczyna wybrzmiewa ważna myśl: folklor musi się zmieniać, żeby przetrwać. Muzycy odrzucają przekonanie, że tradycja oznacza wierne kopiowanie dawnych form. Jak zauważa Paweł Tomaszewski, melodie ludowe od zawsze wędrowały między miejscowościami, zmieniały słowa, nabierały lokalnych cech i dostosowywały się do instrumentów, które były akurat pod ręką. Współczesne instrumentarium, mocniejsza sekcja rytmiczna czy sceniczna dynamika są więc raczej naturalną kontynuacją tego procesu niż jego zaprzeczeniem.

To podejście dobrze ilustruje najnowszy utwór zespołu „Poszłabym za Ciebie”. Choć opowiada historię osadzoną w ludowej symbolice, z miłością, tęsknotą, naturą i klimatem nocy świętojańskiej, jego rdzeń pozostaje zaskakująco aktualny. Emocje nie zestarzały się ani trochę. Zmieniły się realia i narzędzia komunikacji, ale uczucia nadal pozostają te same. Jak żartobliwie zauważa najmłodszy członek grupy, dziś człowiek zamiast patrzeć w las, sprawdza, czy druga osoba odczytała wiadomość. Sens pozostaje jednak podobny.

Muzycy podkreślają też, że młoda publiczność nie odrzuca folkloru z definicji. Często po prostu nie miała okazji zobaczyć go w atrakcyjnej, koncertowej odsłonie. Gdy tradycyjne melodie dostają energię sceny, moc rytmu i bezpośredni kontakt z wykonawcami, bariery znikają. Publiczność przestaje analizować gatunki, a zaczyna reagować naturalnie: śpiewem, ruchem, wspólnym rytmem. To dowód, że ludowa muzyka wciąż potrafi poruszać także tych, którzy wcześniej nie mieli z nią większego kontaktu.

Muzyka przekazywana z człowieka na człowieka

Szczególny wymiar ma w Rzepczynie również relacja między nauczycielem a uczniem. Karolina Żuk była kiedyś uczennicą Jana Sokolnickiego, a dziś razem występują na jednej scenie. To historia, która pokazuje, że edukacja muzyczna nie kończy się na sali prób ani na formalnych lekcjach. Jej prawdziwy sens ujawnia się czasem dopiero po latach, kiedy uczeń dojrzewa artystycznie i zaczyna współtworzyć muzykę na własnych zasadach.

Jan Sokolnicki podkreśla, że tradycji nie da się przekazać wyłącznie przez zapis nut czy archiwalne nagrania. Dokumentacja jest ważna, ale sama w sobie nie wystarczy. Muzyka ludowa żyje wtedy, gdy przechodzi z osoby na osobę: ktoś śpiewa komuś melodię, ktoś pokazuje sposób frazowania, ktoś młodszy słucha starszego i nadaje tej samej opowieści nowy głos. Jeśli ta relacja zanika, zostaje jedynie zapis. A tradycja, aby naprawdę istnieć, musi pozostać żywa.

Podobne podejście widać u Karoliny Terefenko, która mówi o skrzypcach nie jako o ozdobniku, lecz jako jednym z pełnoprawnych głosów zespołu. W jej opinii instrument kojarzony z dawnym brzmieniem może znakomicie odnaleźć się obok basu, perkusji i nowoczesnej scenicznej energii. To ważny sygnał dla młodych muzyków: tradycyjne instrumenty nie muszą być zamknięte w szkolnym schemacie ani kojarzyć się wyłącznie z klasyczną dyscypliną. Mogą być nośnikiem siły, ekspresji i twórczej wolności.

Jedna scena, wiele doświadczeń i wspólna przyszłość

Po ponad 30 latach Rzepczyno nie sprawia wrażenia zespołu, który zatrzymał się na wspomnieniach. Wręcz przeciwnie, grupa patrzy przede wszystkim w przyszłość, mając jednocześnie pełną świadomość własnych korzeni. Ta równowaga wydaje się kluczem do ich trwałości. Każdy z muzyków wnosi do zespołu własny świat, własne doświadczenia i własną wrażliwość. Rzepczyno powstaje dokładnie tam, gdzie te wszystkie perspektywy spotykają się na scenie.

Muzycy zgodnie podkreślają, że dobra melodia nie pyta o datę urodzenia, a rytm działa podobnie na wszystkich. Pod sceną spotykają się dzieci, rodzice i dziadkowie. Jedni rozpoznają dawną melodię, inni reagują przede wszystkim na energię koncertu. Później przychodzi refren i nagle wszyscy śpiewają razem. Właśnie w takich chwilach najlepiej widać sens hasła: trzy pokolenia, jedna scena.

Dzisiejszy występ Rzepczyna na GRYF MUSIC FEST będzie więc nie tylko jubileuszowym koncertem, ale także opowieścią o tym, że muzyka potrafi budować mosty tam, gdzie na co dzień widzimy różnice wieku, doświadczeń i języka. A jeśli starsi potrafią zrobić miejsce młodszym, a młodsi chcą wejść na scenę z szacunkiem do korzeni, folklor nie tylko nie umiera. On po prostu brzmi dalej, coraz pełniej i coraz głośniej.

Foto: "RZEPCZYNA"

W tegorocznej edycji cyklicznego rankingu oszacowano wartość reklamową (AVE) przekazów wzmiankujących artystki, o wydźwięku neutralnym lub pozytywnym, które ukazały się w mediach w okresie od maja 2025 r. do kwietnia 2026 r. 

Wszechstronność Julii Wieniawy przekłada się na wynik

Zwyciężczyni kategorii zawdzięcza swoją pozycję różnorodności projektów, w które była zaangażowana w badanym okresie. Dużą liczbę publikacji wywołał powrót kultowego serialu „Rodzinka.pl”, w którym Wieniawa ponownie wcieliła się w rolę Pauliny. Artystka intensywnie promowała też swój album muzyczny „Światłocienie”. Motorem zasięgów okazał się także fotel jurorki w popularnym show telewizyjnym „Mam Talent!”, u boku Agnieszki Chylińskiej i Marcina Prokopa. Jej oceny, interakcje z uczestnikami oraz kreacje modowe były regularnie opisywane przez prasę i portale lifestylowe.

To właśnie ta wszechstronność przekłada się na wynik w mediach społecznościowych: na trzech platformach – Facebooku, Instagramie i TikToku – profile Julii Wieniawy zebrały łącznie 9,9 mln interakcji, co czyni ją najbardziej angażującą postacią całej kategorii film – komentuje Tomasz Lubieniecki, Kierownik Działu Raportów Medialnych w IMM.

Agnieszka Holland – autorytet, który prowokuje 

Jedna z najwybitniejszych reżyserek w historii polskiego kina utrzymała swoją pozycję w ścisłym TOP 10 ogólnego rankingu oraz ponownie zajęła drugie miejsce w kategorii filmowej. Największym medialnym wydarzeniem był wybór jej filmu biograficznego „Franz Kafka” przez Komisję Oscarową na polskiego reprezentanta w walce o nagrodę Amerykańskiej Akademii Filmowej w kategorii Najlepszy Pełnometrażowy Film Międzynarodowy. Produkcja odniosła też festiwalowy sukces, zdobywając Srebrne Lwy na 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, a wcześniej miała światową premierę w Toronto i była prezentowana w San Sebastian. 

Holland regularnie komentowała również kondycję kina i kultury – od wpływu politycznej polaryzacji, przez przyszłość kina wobec platform streamingowych, po miejsce sztucznej inteligencji w twórczości. Nieustannie pojawia się przy tym w mediach jako aktywistka, bezkompromisowo wypowiadająca się na tematy polityczne i społeczne – jej charyzma, obrona wartości demokratycznych i praw mniejszości wywołują silny oddźwięk medialny, umacniając wizerunek wyrazistego autorytetu, który skłania do refleksji.

Na wysoką pozycję Holland wpłynęły przede wszystkim media klasyczne. Choć reżyserka jest obecna w dyskusjach prowadzonych w mediach społecznościowych, nie wynika to z aktywności jej własnych kanałów. Holland nie prowadzi profili na Facebooku ani TikToku, a jej Instagram pozostaje nieaktualizowany od półtora roku.

Krystyna Janda – twórczyni i liderka opinii

Ikona polskiego teatru i kina zamknęła podium kategorii filmowej. Jej nazwisko  było widoczne w mediach zarówno w kontekście kunsztu artystycznego, jak i intensywnej działalności społecznej. Publikacje koncentrowały się przede wszystkim na jej codziennej pracy u steru dwóch cenionych warszawskich scen – Teatru Polonia oraz Och-Teatru. Media chętnie pisały o nowych premierach, jej rolach scenicznych oraz wyzwaniach związanych z prowadzeniem niezależnych instytucji kultury. Jej silna, charyzmatyczna obecność w mediach była też często kojarzona z aktywną obroną praw obywatelskich, wolności słowa oraz pełnej niezależności polskiego życia kulturalnego. W badanym okresie Polska Akademia Filmowa ogłosiła, że statuetkę Orła za Osiągnięcia Życia podczas 28. Polskich Nagród Filmowych otrzyma właśnie Krystyna Janda, a w związku ze stuleciem urodzin Andrzeja Wajdy Janda bardzo często występowała jako jedna z najważniejszych osób wspominających reżysera. Od lat słynie też z bezkompromisowych opinii na temat bieżących wydarzeń politycznych w Polsce – jej wypowiedzi wywoływały żywe dyskusje i kontrowersje, skupiając uwagę zarówno zwolenników, jak i przeciwników jej poglądów.

W mediach społecznościowych Janda jest obecna na Facebooku i Instagramie – oba profile zgromadziły łącznie ponad 1,1 mln interakcji.

Debiuty wśród najcenniejszych kobiecych marek osobistych branży filmowej

Ranking przyniósł też interesujące przetasowania poza podium. Najwyższym debiutem roku okazała się Agata Turkot, która zajęła 34. pozycję w rankingu ogólnym i 8. w kategorii Film. Aktorka młodego pokolenia szturmem wdarła się do pierwszej setki zestawienia, stając się najwyżej notowanym nowym nazwiskiem w całym rankingu. Jej medialna eksplozja to efekt wybitnych kreacji aktorskich oraz angażu w prestiżowe produkcje: głównej roli żeńskiej w poruszającym dramacie Wojciecha Smarzowskiego „Dom dobry”, podejmującym temat przemocy domowej, który przyniósł jej Nagrodę Specjalną Jury na 41. Warszawskim Festiwalu Filmowym, a także roli głównej bohaterki, Heleny Wróblewskiej, w głośnym serialu kryminalnym platformy Max „Piekło kobiet”, osadzonym w warszawskich realiach lat 30. XX wieku.

Do grona 100 najcenniejszych marek osobistych w Polsce awansowały też Małgorzata Potocka i Paulina Gałązka, w dużej mierze za sprawą udziału w „Tańcu z Gwiazdami”. Występy w tak popularnym show telewizyjnym pozwoliły obu artystkom zaprezentować się szerokiej widowni od zupełnie nowej, prywatnej strony, co zaowocowało wzrostem widoczności.

Tomasz Lubieniecki, ekspert z IMM, podsumowuje:

Medialna wszechstronność po raz kolejny zagwarantowała Julii Wieniawie pierwsze miejsce w rankingu kobiet filmu. Zestawienie pokazuje jednak, że wysoka wartość medialnej ekspozycji wcale nie wiąże się z koniecznością aktywności we wszystkich typach mediów. Agnieszka Holland zajmuje drugie miejsce, mimo że nie prowadzi aktywnie żadnego profilu społecznościowego – jej marka rośnie w siłę dzięki mediom klasycznym i wadze jej wypowiedzi. Sukces Agaty Turkot pokazuje, że do ścisłej czołówki rankingu wciąż można wejść jedną, ale wybitną rolą. Debiuty Małgorzaty Potockiej i Pauliny Gałązki potwierdzają, że wejście do TOP 100 można skutecznie wypracować udziałem w dużym, zasięgowym formacie rozrywkowym, takim jak „Taniec z Gwiazdami”. 

Metodologia

Zestawienie 100 Najcenniejszych Kobiecych Marek Osobistych w Polsce zostało opracowane na podstawie analizy 2,1 mln publikacji z prasy, portali internetowych, radia, telewizji oraz mediów społecznościowych. Analiza objęła okres od 1 maja 2025 r. do 30 kwietnia 2026 r. O pozycji poszczególnych kobiet decydowała nie tylko liczba publikacji, lecz także ich zasięg oraz wartość medialna (w analizie uwzględniono wyłącznie materiały o neutralnym lub pozytywnym wydźwięku, eliminując publikacje jednoznacznie negatywne). Kluczowym wskaźnikiem rankingu jest wartość reklamowa (AVE), czyli szacunkowa wartość obecności w mediach wyrażoną jako koszt, który należałoby ponieść, gdyby dana ekspozycja miała charakter płatnej reklamy. Wartość jest szacowana na podstawie cenników netto wydawców i nadawców, bez uwzględniania rabatów i pakietowania. Zasięg przedstawia szacowaną liczbę kontaktów z przekazem wśród odbiorców powyżej 15 roku życia. 

Instytut Monitorowania Mediów wyraża zgodę na pełną lub częściową publikację materiałów pod warunkiem podania źródła (pełna nazwa: Instytut Monitorowania Mediów). W przypadku wykorzystania grafik należy wskazać źródło (nazwę Instytut Monitorowania Mediów lub logotyp) przy każdej grafice.

O Instytucie Monitorowania Mediów:

Instytut Monitorowania Mediów S.A. (IMM) to w 100% polska firma technologiczna, która od ponad 26 lat rozwija autorskie rozwiązania w zakresie monitoringu i analiz danych z mediów. IMM mierzy i raportuje efekty działań promocyjnych z obszarów marketingu, digital marketingu oraz public relations. Bada widoczność marek oraz wartość ich ekspozycji w mediach klasycznych i społecznościowych w panelu badawczym immrank.com. Na podstawie danych z szerokiej bazy źródeł medialnych zespół ekspertów IMM opracowuje pogłębione analizy jakościowo-statystyczne oraz raporty sponsoringowe. Ponadto prowadzi badania i wspiera szereg inicjatyw prospołecznych z obszaru walki z dezinformacją oraz budowania odporności cyfrowej polskiego społeczeństwa. Jest także autorem badania “Najbardziej opiniotwórcze media”, wyniki którego są publikowane co miesiąc, nieprzerwanie od 2003 roku. 

W Polsce IMM jest jedyną firmą na rynku łączącą wyniki monitoringu informacji oraz reklam z wszystkich typów mediów w jednym narzędziu. Dane pozyskuje z ponad 1800 tytułów prasowych, blisko 400 stacji RTV, 420 tys. portali internetowych, ponad 16 mln publicznych profili w social mediach, a także pełnej treści podcastów oraz treści materiałów video, w tym z YouTube’a i TikToka. Od 2008 roku oferuje swoje usługi również w Rumunii pod marką mediaTRUST. Więcej na: www.imm.com.pl.

Idea MARKOWEGO FESTIWALU to analogia charakteru miejsca, w którym się odbywa. Świnoujście to wyjątkowe miejsce – europejskiej klasy bałtycki kurort słusznie kojarzony z tym, co najlepsze i najpiękniejsze, czyli MARKOWE właśnie. Festiwal emanuje czarem i siłą sztuki o możliwie najwyższej próbie wrażliwości, piękna i mądrości. 

Szóste wydanie MARKOWEGO FESTWIALU otworzą „Męskie brzemienia”. Na scenie zobaczymy (i usłyszymy!) zespół jakiego dotąd nie było: 20 znakomitych artystów – wokalistów, aktorów oraz absolwentów artystycznych akademii. W ich repertuarze znajdą się zaskakujące aranżacje dynamicznych rockowych hitów, klimatycznych ballad oraz niezapomnianych kompozycji muzyki filmowej.

W kontrapunkcie do muzycznego patriarchatu plejada znakomitych wokalistek zaśpiewa w koncercie „This Is A Women’s World”. Wśród gwiazd tego wydarzenia są Kasia Cerekwicka, Ewelina Flinta, Kasia Kowalska, Ewelina Lisowska, Kasia Moś, Małgorzata Ostrowska, Anna Rusowicz oraz Olga Szomańska. Towarzyszyć im będzie Kukla Band pod batutą Zygmunta Kukli. To będzie niezwykły wieczór pełen muzyki, emocji i wspaniałej kobiecej energii. 

Teatr Studio Buffo przywiezie do Świnoujścia swój przebojowy musical „100 lat polskiej piosenki”. Zgodnie z tytułem usłyszymy polskie piosenki od dwudziestolecia międzywojennego do czasów współczesnych. Nie będzie na widowni osoby, która wychodząc nie będzie nucić, któregoś z niezapomnianych przebojów. Na scenie Janusz Józefowicz, Janusz Stokłosa, Natasza Urbańska oraz świetny zespół Buffo.  

Katarzyna Dąbrowska i Marcin Januszkiewicz, aktorzy i wokaliści, w swoich piosenkach opowiedzą o relacjach, bliskości, o dojrzewaniu w muzyce i w miłości. To osobista narracja dwojga artystów, których połączyła podobna wrażliwość i jeden utwór… tytułowa piosenka „Zakochani” z muzyką Władysława Szpilmana i tekstem Bronisława Broka. 

Czterdziestolecie pracy artystycznej w Świnoujściu będzie świętować Mietek Szcześniak. To wyjątkowy artysta, który konsekwentnie i wrażliwie opowiada światu historie, których jeszcze nikt nie słyszał - własne historie. Aksamitnym głosem śpiewa bossanowę, z siłą i ekspresją soul, gospel i jazz, z przekonaniem, empatycznie dotyka serca i głowy śpiewając własne popowe pieśni. 

Janusz Radek w nowym transgalaktycznym spektaklu muzyczny „Z Kosmicznej Mgły” zabierze słuchaczy w podróż do przyszłości. W muzyczną wyprawę w przestrzeń czystą i nieskończoną, pełną emocji, poezji i dystansu do świata, tak charakterystycznego dla jego twórczości. Program koncertu łączy transcendencję poezji Haliny Poświatowskiej z nowymi, autorskimi piosenkami artysty, a całość domyka zestaw coverów o kultowym statusie. 

Z kolei w podróż do przeszłości zaprosi obdarzona ponadprzeciętnymi aktorskim warsztatem i muzycznym talentem Monika Dryl. W muzodramie „Pani z telewizji” opowiada o latach 80. i 90. XX wieku z perspektywy telewizyjnego okienka. Aktorka wciela się w szereg doskonale znanych postaci, prawdziwych legend małego ekranu, wraca też do kultowych programów i przełomowych wydarzeń tamtych lat.

Markowy Festiwal to nie tylko muzyka, ale także spotkania z wielkimi osobowościami polskiej kultury, spektakle teatralne oraz wystawa malarstwa. 

W cieszącym się ogromną popularnością cyklu „Rozmowy Festiwalowe” odbędą się spotkania z czterema niesamowitymi indywidualnościami aktorskimi: Ewą Błaszczyk, Joanną Brodzik, Edytą Jungowską oraz Janem Peszkiem. Nie trzeba ich przedstawiać, ich (notabene) marką są ich nazwiska... Kuratorem i prowadzącym spotkania jest uznany krytyk i dziennikarz Łukasz Maciejewski. 

„Kłam, kręć i klękaj” to wybuchowa komedia pomyłek, która udowodni, że nawet największe życiowe katastrofy można obrócić w dobrą zabawę – wystarczy odrobina sprytu, przebranie za zakonnicę i masa kłamstw. Problem w tym, że kłamstwo ma krótkie nogi. Co może pójść nie tak? Odpowiedź: absolutnie wszystko. W spektaklu zobaczymy Edytę Herbuś, Marię Świłpę, Magdalenę Wójcik, Rafała Cieszyńskiego, Tomasza Dutkiewicza oraz Andrzeja Nejmana. 

Legendarny Teatr Biuro Podróży pokaże w Świnoujściu „Świniopolis”. Ta metaforyczna opowieść o małych świnkach wychowywanych i edukowanych przez dorosłe świnie jest inspirowana „Folwarkiem zwierzęcym” George’a Orwell’a. Wykorzystuje motywy cynicznej manipulacji, tworzy iluzję pięknego świata, konstruując w ten sposób fałszywą rzeczywistość, w której bogiem staje się… człowiek.

W Galerii Sztuki Współczesnej ms44 będzie można obejrzeć prace Katarzyny Kukuły. Jej główna forma wyrazu, to malarstwo olejne, ale często posługuje się rysunkiem, rzeźbą oraz instalacją. Jej domem jest las. Maluje pełnie człowieczeństwa, dotykając swojego myślącego serca.

Znakomita większość wydarzeń jest niebiletowana. Płatnych jest tylko pięć wydarzeń – koncerty w Amfiteatrze im. Marka Grechuty oraz w Sali Teatralnej Miejskiego Domu Kultury w Świnoujściu. Ceny biletów są jednak zaskakująco niskie – jedynie 80 zł, a dla mieszkańców Świnoujścia po okazaniu karty Wyspiarza lub Karty Wyspiarza Seniora – 64 zł. 

W przerwach między artystycznymi atrakcjami będzie można skorzystać z naturalnej oferty kurortu – wspaniałych plaż, rześkich wód Bałtyku, znakomitej architektury oraz zachwycającej przyrody. Wyspa Uznam, na której położone jest centrum Świnoujścia określa się „wyspą słońca”. Faktycznie, według meteorologów, miejsce to może poszczycić się największą nad Bałtykiem liczbą słonecznych dni w roku – roczna średnia to 1906 słonecznych godzin. 

6. MARKOWY FESTIWAL - PROGRAM
Świnoujście, 12–16 sierpnia 2026 

12 SIERPNIA 2026 | ŚRODA
21.00 | Koncert „Męskie Brzmienia”
Przyjdź i zobacz, jak brzmi siła głosu i głębia emocji w męskim wydaniu, w wykonaniu 20 znakomitych wokalistów!
Amfiteatr im. Marka Grechuty | bilety: 80/64 zł*

13 SIERPNIA 2026 | CZWARTEK
17.00 | Festiwalowe Rozmowy: Ewa Błaszczyk | Prowadzenie: Łukasz Maciejewski
Hotel Radisson Blu Resort | wstęp wolny

19.00 | Koncert „Zakochani” 
Wykonawcy: Katarzyna Dąbrowska i Marcin Januszkiewicz z zespołem
Muszla Koncertowa przy Promenadzie | wstęp wolny 

21.00 | Koncert „This Is A Women’s World” 
Wykonawcy: Kasia Cerekwicka, Ewelina Flinta, Kasia Kowalska, Ewelina Lisowska, Kasia Moś, Małgorzata Ostrowska, Anna Rusowicz, Olga Szomańska oraz Kukla Band pod batutą Zygmunta Kukli
Amfiteatr im. Marka Grechuty | bilety: 80/64 zł*

14 SIERPNIA 2026 | PIĄTEK 
17.00 | Festiwalowe Rozmowy: Edyta Jungowska | Prowadzenie: Łukasz Maciejewski
Hotel Radisson Blu Resort | wstęp wolny

19.00 | „Pani z TV” – spektakl muzyczny na aktorkę i lata 90-te
Wykonanie: Monika Dryl z zespołem
Muszla Koncertowa przy Promenadzie | wstęp wolny 

21.00 | Spektakl teatralny „Kłam, kręć, klękaj” 
Reżyseria: Tomasz Dutkiewicz
Aktorzy: Edyta Herbuś, Maria Świłpa, Magdalena Wójcik, Rafał Cieszyński, Tomasz Dutkiewicz, Mariusz Jakus, Andrzej Nejman
Amfiteatr im. Marka Grechuty | bilety: 80/64 zł*

15 SIERPNIA 2026 | SOBOTA 
17.00 | Festiwalowe Rozmowy: Jan Peszek | Prowadzenie: Łukasz Maciejewski
Hotel Radisson Blu Resort | wstęp wolny

18.00 | Wernisaż malarstwa Katarzyny Kukuły 
Galeria Sztuki Współczesnej ms44 | wstęp wolny

19.00 | Koncert „Mietek Szcześniak The Best OF – 40 lat na scenie”
Sala Teatralna MDK | bilety: 80/64 zł*

22.00 | Spektakl plenerowy Teatru Biuro Podróży „Świniopolis”
Reżyseria: Paweł Szkotak
Muszla Koncertowa przy Promenadzie | wstęp wolny 

 

16 SIERPNIA 2026 | NIEDZIELA 
17.00 | Festiwalowe Rozmowy: Joanna Brodzik | Prowadzenie: Łukasz Maciejewski
Hotel Radisson Blu Resort | wstęp wolny

19.00 | Koncert Janusza Radka „Z kosmicznej mgły” 
Muszla Koncertowa przy Promenadzie | wstęp wolny 

21.00 | Musical Studio Buffo „100 lat polskiej piosenki”
Wykonawcy: Janusz Józefowicz, Janusz Stokłosa, Natasza Urbańska oraz zespół Teatr Studio Buffo
Amfiteatr im. Marka Grechuty | bilety: 80/64 zł*

Prowadzenie Markowego Festiwalu: Artur Orzech

 

Organizator zastrzega sobie możliwość dokonania zmian w programie. 

Bilety w cenie 80 zł oraz 64 zł* 

STACJONARNE PUNKTY SPRZEDAŻY 
Kasa w MDK Świnoujście: poniedziałek-piątek, 08.00–14.00
Kasa w Galerii ART: wtorek–sobota, 12.00–18.00
Kasa przy Muszli Koncertowej: od 27 VII 2026, 16.00–21.00
Kasa przy Amfiteatrze im. M. Grechuty: od 8 VIII 2026, 17.00–21.00

 

SPRZEDAŻ INTERNETOWA: 
www.tobilet.pl 

*cena 64 zł dla posiadaczy Karty Wyspiarza lub Karty Wyspiarza Seniora

ADRESY MIEJSC FESTIWALOWYCH:
Amfiteatr im. Marka Grechuty, ul Fryderyka Chopina 30
Muszla Koncertowa: Promenada, między wejściami na plaże przy ul. Powstańców Śląskich a ul. Trentowskiego
Hotel Radisson Blu Resort, Aleja Baltic Park Molo 2 (wejście od strony Promenady)
Sala teatralna MDK Świnoujście, ul. Jana Matejki 11
Galeria Sztuki Współczesnej ms44, ul. Armii Krajowej 13

INFORMACJE:
www.mdk.swinoujscie.pl
Facebook @markowyfestiwal

ORGANIZATORZY: 
Miasto Świnoujście, Miejski Dom Kultury w Świnoujściu

SPONSOR:
REMONDIS Sp. z o.o.

 

Recitalem kabaretowym Artura Andrusa oraz wernisażem wystawy malarstwa Adama Kozika, Wioska Artystyczna Janowo zainauguruje w piątek, 10 lipca, dziewiąty sezon działalności. Recital rozpocznie się o godzinie 20:15, a na wernisaż organizatorzy zapraszają bezpośrednio po występie. Od tego momentu, aż do 29 sierpnia, w Janowie zaplanowano bogaty program artystyczny. Szukający pomysłu na ciekawy koncert lub spektakle teatralne znajdą tu ponad 90 wydarzeń, w tym monodramy, recitale, warsztaty i spotkania autorskie.

Wioska Artystyczna Janowo jak co roku zaprasza na lato pełne kultury i sztuki. W programie wieczornym widzowie będą mogli zobaczyć uznanych twórców scenicznych. Oprócz wspomnianego już Artura Andrusa w Janowie pojawią się m.in. Andrzej Poniedzielski z programem satyryczno-kabaretowym, Olga Bończyk z recitalem „Piosenki z klasą”, a także Grażyna Łobaszewska i Adam Nowak z zespołem Ajagore w projekcie „Piosenki o ludziach z duszą”. Muzycznych wrażeń dostarczą również śpiewaczka operowa Grażyna Brodzińska, duet „Sinatra Projekt” (Łukasz Mazurek i saksofonista Marcin Kajper), kwartet jazzowy Dukha z projektem filmowo-muzycznym „Mongolska Pieśń” oraz zespół Madrugada Sombra łączący flamenco z folkiem.

Teatralna część repertuaru to przekrój przez komedie, monodramy i spektakle muzyczne. Publiczność zobaczy m.in. Joannę Szczepkowską i Jana Jurkowskiego w spektaklu „Pelcia, czyli jak żyć, żeby nie odnieść sukcesu” (Joanna Szczepkowska wystąpi też w monokomedii „Goła Baba”), a także monodramy muzyczne Patrycji Zywert-Szypki („Piaf” oraz „Kalina Jędrusik”). Na scenę powróci również Artur Barciś ze swoim programem rozrywkowym, a w monodramie „Druga” w Janowie zadebiutuje Katarzyna Traczyńska. Oprócz nich na scenie zagoszczą: Wojtek Oleksiewicz ze spektaklem autorskim „Amant na czerwonym dywanie”, Magdalena Drewnowska i Rafał Dąbrowski w komedii „Związek otwarty”, Magdalena Engelmajer i Bartosz Mazur w komedii „Stosunki prawne” oraz zespół kabaretowy Flanele w widowisku „Radiokabaret z obrazem ruchomym”. Muzyczne emocje zapewni m.in. Poznański Kwartet Jazzowy „Spóźnieni”, a także formacja Latające Talerze z przebojami polskiego rocka lat 80., zespół Dixie Fellows prezentujący muzyczny świat Louisa Armstronga oraz Adam Mortas z muzyczno-teatralną podróżą przez największe przeboje Republiki i Obywatela G.C oraz spektaklem „Ballady morderców | Nick Cave po polsku”.

Ważnym filarem janowskiej sceny pozostają spektakle improwizowane, które w tym roku zostaną zaprezentowane przez trzy niezależne zespoły. Wszystkie spektakle improwizowane powstają na żywo, bez scenariusza, a o biegu wydarzeń i rolach aktorów decyduje publiczność. Harmonogram letnich występów prezentuje się następująco:

-11 – 15 lipca: Scenę przejmą aktorzy grupy O! impro.

-2 – 14 sierpnia: O komediowe wieczory zadba Scena IMPRO Teatru Nowego w Łodzi.

-15 – 28 sierpnia: Gospodarzami w Janowie będą improwizatorzy z Teatru Komedii Impro w Łodzi.

Janowo to także miejsce na rozmowy i dyskusje. W tegorocznym cyklu spotkań autorskich i wykładów wezmą udział m.in. pisarki Agnieszka Lis i Kamila Cudnik, Michał Fajbusiewicz z autorskim wieczorem „997 przypadków z życia”, dziennikarz śledczy Tomasz Patora, krytyk filmowy Tomasz Raczek, Kuba Strzyczkowski, Marian Lichtman i Bożena Lichtman opowiadający o historii Trubadurów, stand-uper Krzysztof Skiba z programem „Radio Wolny Budapeszt” oraz psycholog Darek Cudnik.

Twórcy Wioski Artystycznej Janowo przygotowali także liczne propozycje dla osób, które interesują atrakcje dla dzieci i planują rodzinny wypoczynek nad morzem. To popołudniowe spektakle dla najmłodszych, które rozpoczynają się we wtorki, czwartki i niedziele o godz. 17:00. W repertuarze znajdzie się interaktywna bajka „Wymyślanka” oraz gościnne występy Teatru Malutki, Teatru Piccolo, Teatru 3 Gramy Kultury i Teatru Dobrego Serca.

Dopełnieniem oferty są warsztaty kreatywne i rozwojowe: kolażu „Wydrzyj się!” Dagmary Appel, zajęcia przyrodniczo-rękodzielnicze „Dzika plastyka” Emilii Twardowskiej, warsztaty makramy Elżbiety Bogacz, warsztaty taneczne Biodanza Małgorzaty Tulwińskiej oraz sesje mis tybetańskich Katarzyny Szymków.

Przez cały sezon w Wiosce Artystycznej Janowo na odwiedzających czekać będą również stałe punkty programu: klimatyczna kawiarnia serwująca domowe ciasta, kameralna księgarnia oraz galerie sztuki. Tegoroczny sezon letni zainauguruje oficjalnie wystawa prac krakowskiego architekta i malarza Adama Kozika.

Janowo w Gminie Karnice stanowi idealny cel na popołudniową lub wieczorną wycieczkę, oferując jedną z najbardziej unikalnych alternatyw dla standardowych letnich rozrywek.

Bilety dostępne są na stronie: https://janowo.art/

„Przez ostatni rok nie brakowało pytań: „Czy Lato z Muzami jeszcze wróci?”. Dziś mogę odpowiedzieć:  TAK wraca! Tegoroczna edycja będzie nieco inna od tych, które pamiętamy z poprzednich lat. Trwająca modernizacja Nowogardzkiego Domu Kultury stawia przed nami nowe wyzwania, ale jednocześnie otwiera nowe możliwości. Zmieniamy formę, nie rezygnując z tego, co od niemal trzech dekad stanowi o wyjątkowości festiwalu – spotkań z kulturą, artystami i ludźmi, którzy chcą wspólnie przeżywać emocje” – mówi Michał Wiatr, Burmistrz Nowogardu. 

„To ogromne wyróżnienie i szczególny przywilej, gdy za festiwalem tęsknią jego widzowie, gdy upominają się o jego powrót. Taka sytuacja miała miejsce w tym roku i organizatorzy „Lata z Muzami” wyszli naprzeciw oczekiwaniom. Nasze święto jest artystyczną tkanką Nowogardu, ale nieustająco otrzymujemy sygnały, że „Lato z Muzami” jest też bardzo lubiane w odleglejszych zakątkach naszego regionu i kraju. To cieszy! Bardzo wszystkim dziękuję; mieszkańcom za liczne słowa wsparcia, władzom miasta za przygotowanie przestrzeni do działania, współorganizatorom i wszystkim zaangażowanym za gotowość do pracy, ciężkiej pracy. Jeszcze poza murami Nowogardzkiego Domu Kultury, ale w gościnnych progach Miejskiej Biblioteki Publicznej, II Liceum Ogólnokształcącego i w dwóch przestrzeniach plenerowych, spotkamy się na 28. festiwalu, w tym roku w nazwie wzbogaconego o teatr. Ta dziedzina sztuki towarzyszy nam od lat, poczułem więc potrzebę wyróżnienia teatru, wiedząc, że w Nowogardzie ma on prężnie działającą scenę amatorską, że jest lubiany, że tak wiele osób inspiruje” – dodaje Krzysztof Spór, dyrektor artystyczny „Lata z Muzami”. Ze swoimi spektaklami dotrą do Nowogardu Anna Seniuk i Adam Dzieciniak.

„Choć dziś Nowogardzki Dom Kultury przechodzi swój własny remontowy „Powrót do przyszłości”, nie zwalniamy tempa. Wręcz przeciwnie, staramy się pokazać, że kultura potrafi odnaleźć swoją scenę wszędzie tam, gdzie czekają na nią ludzie. Przez cały rok byliście Państwo z nami. Mimo utrudnień, zmian i tymczasowych rozwiązań pozostaliście wierną publicznością, za co z całego serca dziękujemy. To dzięki Wam wiemy, że najważniejszym bohaterem każdej kulturalnej historii nie jest budynek, lecz człowiek. W tym roku nasze festiwalowe kadry powstaną w wyjątkowych plenerach. Gościnnie przyjmie nas Miejska Biblioteka Publiczna im. Stefana Żeromskiego w Nowogardzie, a Plac Wolności stanie się wielkim ekranem pod gwiazdami” – dodaje Kamilla Ratajczak p.o. dyrektora Nowogardzkiego Domu Kultury.

Do Nowogardu przyjedzie grono twórców, którzy pokażą swoje najnowsze lub klasyczne produkcje. Piotr Jaxa i Mikołaj Jazdon przedstawią przedsięwzięcie zatytułowane „Lilac / Bez”,  „Emilia Śniegoska zaprezentuje dokumentalne „Kumotry”, Jan Jakub Kolski pokaże swoich najnowszych „Wariatów”, pojawi się ekipa filmu „Dymkowski. Najważniejszy mecz” Tomasz Chaciński i Kaha Hoffmann oraz Aleksandra Konieczna z filmem „Śubuk” i twórcy thrillera „Terytorium” reżyser Bartosz Paduch i odtwórca głównej roli Józef Pawłowski. Specjalny blok filmów krótkometrażowych poświęcony będzie Markowi Piestrakowi, laureatowi Honorowego Lauru Cisowego.

Podczas tegorocznego festiwalu zaprezentowanych zostanie ponad 40 filmów, fabularnych, dokumentalnych, pełnometrażowych i krótkometrażowych, polskich oraz zagranicznych. Seanse odbywać będą się głównie w Miejskiej Bibliotece Publicznej, ale wieczorami spotykać będziemy się także na Scenie Plenerowej na Placu Wolności, gdzie pokazane zostaną głównie polskie produkcje o zabarwieniu komediowym, w tym „Dalej jazda! 2”, „LARP. Miłość, trolle i inne questy” i „Klątwa doliny węży”, uzupełnione o francuską komedię „Kopnięci w czasie” i amerykański thriller „Pomoc domowa”. Wśród najważniejszych międzynarodowych filmowych wydarzeń tegorocznego „Lata z Muzami” znajdą się m.in. „Kino Muranów”, „Głos Hind Rajab”, „Wartość sentymentalna”, „Ścieżki życia”, „Być kochaną”, „Sny o miłości”, „Franz Kafka”. Odbędzie się Konkurs Filmowa Młoda Polska, podczas którego zaprezentowanych zostanie 15 filmów rywalizujących o Grand Prix festiwalu. Codziennie, w godzinach porannych, odbywać będą się pokazy filmów dla dzieci.

Sporo miejsca poświęcone zostanie scenie artystycznej. Podczas festiwalu dostępne będą dwie wystawy – Piotra Jaxy poświęcona Krzysztofowi Kieślowskiemu (Plac Wolności) oraz uczniów II Liceum Ogólnokształcącego, która powstała po spotkaniach w ramach edukacji filmowej (Biblioteka). Teatr reprezentują w tym roku spektakle Adama Dzieciniaka („Kolega Mela Gibsona” pokazany zostanie na Placu Wolności) i Anny Seniuk („Stand-up na siedząco” pokazany zostanie na Forum II Liceum Ogólnokształcącego). Na finał festiwalu na Scenie Artystycznej zaprezentowany zostanie koncert, podczas którego wystąpią znakomici artyści, na czele których staną Joanna Ewa z Drzewa i Piotr Bojkot Drążkiewicz. Wtedy też poznamy laureatów konkursu Filmowa Młoda Polska.

Gorąco zapraszamy na 28. Festiwal Filmu Muzyki Malarstwa Teatru „Lato z Muzami”, który w Nowogardzie odbędzie się w dniach 8-12 lipca 2026. Dzień wcześniej, 7 lipca zapraszamy na małe filmowe przedbiegi...

Organizatorami wydarzenia są Urząd Miejski w Nowogardzie, Nowogardzki Dom Kultury i Miejska Biblioteka Publiczna im. Stefana Żeromskiego w Nowogardzie.

28. LATO Z MUZAMI – SKRÓCONY PROGRAM FESTIWALU

WTOREK, 7 LIPCA 2026 Festiwalowe przedbiegi

17:00 | Miejska Biblioteka Publiczna

WERNISAŻ WYSTAWY MALARSKIEJ „FILMOWE ZMRUŻENIA”

Wystawa prac uczniów II Liceum Ogólnokształcącego w Nowogardzie, które powstały z inspiracji seansami odbywającymi się w ramach edukacji filmowej i spotkaniami z klasyką światowego kina.

Seans niespodzianka.

ŚRODA, 8 LIPCA 2026

9:00 | Miejska Biblioteka Publiczna

PRZEGLĄD FILMOWYCH PRZEBOJÓW DLA MŁODYCH WIDZÓW

11:30 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: FESTIWALOWE PERŁY

KINO MURANÓW (Le Muranow de Varsovie, Francja/Polska 2025, 58’)

REŻYSERIA: Olga Prud'homme Farges

13:30 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: FESTIWALOWE PERŁY

GŁOS HIND RAJAB (The Voice of Hind Rajab, Tunezja/Francja 2025, 90’)

REŻYSERIA: Kaouther Ben Hania. OBSADA: Saja Kilani, Motaz Malhees, Clara Khoury, Amer Hlehel

15:30 | Miejska Biblioteka Publiczna

KONKURS FILMOWA MŁODA POLSKA. BLOK I

PONIEDZIAŁEK: PAPROTKA, reż. Adam „Łona” Zieliński / Polska 2025 / 15 min / KINOMOTIV

DZIWNIE BYĆ CZŁOWIEKIEM, reż. Jan Grabowski / Polska, Francja 2025 / 16 min / Balladyny Films

BEZ RESZTY, reż. Jakub Prysak / Polska 2025 / 29 min / Stowarzyszenie Filmowców Polskich – Studio Munka

W KAŁUŻY, reż. Hubert Górski / Polska 2026 / 4 min / AKRF Fosa

PORADNIK: JAK SIĘ ŚMIAĆ, KIEDY BOLI, reż. Jan Cisiecki, Bartosz Stankiewicz / Polska 2025 / 30 min / Szkoła Filmowa w Łodzi

Wprowadzenie do konkursu: Dagmara Romanowska

17:30 | Spotkanie w plenerze 

Inauguracja wystawy „REMEMBERING KRZYSZTOF KIEŚLOWSKI” i oprowadzanie kuratorskie z jej autorem Piotrem Jaxą, które rozpocznie się przy pierwszym zdjęciu tej wystawy.

18:00 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: DOBRE, BO POLSKIE

LILAC / BEZ (Polska 2024, 22’)

REŻYSERIA Marek Kaźmierczak, Piotr Jaxa, Mikołaj Jazdon

PO SEANSIE ODBĘDZIE SIĘ SPOTKANIE Z PIOTREM JAXĄ I MIKOŁAJEM JAZDONEM.

20:00 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: KINO Z PÓŁNOCY

WARTOŚĆ SENTYMENTALNA (Affeksjonsverdi, Norwegia/Niemcy/Dania/Francja/Szwecja/Wlk. Brytania/Turcja 2025, 133’)

REŻYSERIA: Joachim Trier OBSADA: Renate Reinsve, Stellan Skarsgard, Inga Ibsdotter Lilleaas

22:30 | Plac Wolności | KINO PLENEROWE

KOPNIĘCI W CZASIE (C'etait mieux demain, Francja 2025, 95’)

REŻYSERIA Vinciane Millereau OBSADA: Elsa Zylberstein, Didier Bourdon

CZWARTEK, 9 LIPCA 2026

9:00 | Miejska Biblioteka Publiczna

PRZEGLĄD FILMOWYCH PRZEBOJÓW DLA MŁODYCH WIDZÓW

11:30 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: FESTIWALOWE PERŁY

ŚCIEŻKI ŻYCIA (The Salt Path, Wielka Brytania 2024, 115’)

REŻYSERIA: Marianne Elliott. OBSADA: Gillian Anderson, Jason Isaacs

14:30 | Miejska Biblioteka Publiczna

KONKURS FILMOWA MŁODA POLSKA. BLOK II

HOUDINI, reż. Mariusz Rusiński / Polska 2025 / 20 min / Szkoła Filmowa w Łodzi

WSZYSTKIE NA IMIĘ MIAŁY ANŻELIKA, reż. Alexandra Kutsen / Polska 2026 / 14 min / Warszawska Szkoła Filmowa

SLAP!!, reż. Mikołaj Piszczan / Polska 2025 / 22 min / Szkoła Filmowa w Łodzi

TATY NIE MA, reż. Jan Saczek / Polska 2025 / 27 min / Szkoła Filmowa im. K. Kieślowskiego UŚ w Katowicach

CZTERY DNI MATEUSZA WILCZKA, reż. Aleksandra Maciuszek / Polska 2025 / 30 min / Stowarzyszenie Filmowców Polskich – Studio Munka

Wprowadzenie do konkursu: Dagmara Romanowska

17:00 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: DOBRE, BO POLSKIE

KUMOTRY (Polska/Niemcy 2025, 69’)

REŻYSERIA Emilia Śniegoska

PO SEANSIE ODBĘDZIE SIĘ SPOTKANIE Z REŻYSERKĄ FILMU EMILIĄ ŚNIEGOSKĄ.

20:00 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: KINO Z PÓŁNOCY

BYĆ KOCHANĄ (Elskling, Norwegia 2024, 105’) 

REŻYSERIA: Lilja Ingolfsdottir. OBSADA: Oddgeir Thune, Helga Guren, Kyrre Haugen Sydness

22:00 | Plac Wolności | KINO PLENEROWE

POMOC DOMOWA (The Housemaid, USA 2025, 131’)

REŻYSERIA: Paul Feig OBSADA: Sydney Sweeney, Amanda Seyfried, Michele Morrone, Brandon Sklenar

PIĄTEK, 10 LIPCA 2026

9:00 | Miejska Biblioteka Publiczna

PRZEGLĄD FILMOWYCH PRZEBOJÓW DLA MŁODYCH WIDZÓW

11:30 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: KINO Z PÓŁNOCY

SNY O MIŁOŚCI (Drømmer, Norwegia 2024, 110’)

REŻYSERIA: Dag Johan Haugerud. OBSADA: Ella Øverbye, Selome Emnetu, Ane Dahl Torp

14:00 | Miejska Biblioteka Publiczna

KONKURS FILMOWA MŁODA POLSKA. BLOK III

WIRAŻ, reż. Piotr Szubra / Polska 2026 / 25 min / Szkoła Filmowa im. K. Kieślowskiego UŚ w Katowicach 

ZMIR, reż. Katarzyna Iskra / Polska 2026 / 19 min / Stowarzyszenie Filmowców Polskich – Studio Munka

HAJFONGPOL, reż. Leon Korzyński / Polska 2025 / 18 min / Warszawska Szkoła Filmowa 

PO PROSTU, reż. Olga Kałagate / Polska 2025 / 17 min / Szkoła Filmowa im. K. Kieślowskiego UŚ w Katowicach 

SPIRITUS SANCTUS, reż. Michał Toczek / Polska 2026 / 15 min / Stowarzyszenie Filmowców Polskich – Studio Munka

Wprowadzenie do konkursu: Dagmara Romanowska

16:30 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: DOBRE, BO POLSKIE

WARIACI (Wariaci, Polska 2024, 117’)

REŻYSERIA: Jan Jakub Kolski OBSADA: Eryk Lubos, Alicja Stasiewicz

PO SEANSIE ODBĘDZIE SIĘ SPOTKANIE Z REŻYSEREM JANEM JAKUBEM KOLSKIM.

20:00 | Plac Wolności | SCENA ARTYSTYCZNA

MONODRAM „KOLEGA MELA GIBSONA” W WYKONANIU ADAMA DZIECINIAKA

OTWARCIE FESTIWALU | Plac Wolności | SCENA ARTYSTYCZNA

WRĘCZENIE HONOROWEGO LAURU CISOWEGO DLA MARKA PIESTRAKA | Plac Wolności | SCENA ARTYSTYCZNA

KLĄTWA DOLINY WĘŻY (Polska/ZSRR 1987, 104’) Plac Wolności | KINO PLENEROWE

REŻYSERIA: Marek Piestrak. OBSADA: Krzysztof Kolberger, Roman Wilhelmi, Ewa Sałacka

SOBOTA, 11 LIPCA 2026

9:00 | Miejska Biblioteka Publiczna

PRZEGLĄD FILMOWYCH PRZEBOJÓW DLA MŁODYCH WIDZÓW

12:00 | Miejska Biblioteka Publiczna | KLASYKA KINA

PANNY Z WILKA (Polska 1979, 116’)

REŻYSERIA: Andrzej Wajda. OBSADA: Daniel Olbrychski, Anna Seniuk, Maja Komorowska, Stanisława Celińska, Krystyna Zachwatowicz, Christine Pascal, Zofia Jaroszewska

Wprowadzenie do filmu wygłosi KATARZYNA WAJDA z Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego. 

ANNA SENIUK będzie gościć na festiwalu i tego samego dnia wieczorem zaprezentuje widzom spektakl, nazwany przez nią samą, stand-upem na siedząco.

15:00 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: KLASYKA KINA

MISTRZ ŚWIATA (Polska 1974, 8’)

DZIEŃ KARAWANY (Polska 1980, 24’)

SEANSOWI TOWARZYSZYĆ BĘDZIE SPOTKANIE Z MARKIEM PIESTRAKIEM, LAUREATEM HONOROWEGO LAURU CISOWEGO 2026.

17:00 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: DOBRE, BO POLSKIE

DYMKOWSKI. NAJWAŻNIEJSZY MECZ (Polska 2026, 58’)

REŻYSERIA: Tomasz Chaciński

PO SEANSIE ODBĘDZIE SIĘ SPOTKANIE Z REŻYSEREM TOMASZEM CHACIŃSKIM ORAZ REŻYSERKĄ MONTAŻU KAHĄ HOFFMANN.

20:00 | Forum II Liceum Ogólnokształcącego | Bohaterów Warszawy 78

SPEKTAKL STAND-UP NA SIEDZĄCO W WYKONANIU ANNY SENIUK.

22:00 | Plac Wolności | KINO PLENEROWE

LARP. MIŁOŚĆ, TROLLE I INNE QUESTY (Polska 2025, 93’)

REŻYSERIA: Kordian Kądziela OBSADA: Filip Zaręba, Martyna Byczkowska, Bartłomiej Topa 

NIEDZIELA, 12 LIPCA 2026

9:00 | Miejska Biblioteka Publiczna

PRZEGLĄD FILMOWYCH PRZEBOJÓW DLA MŁODYCH WIDZÓW

11:30 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: DOBRE, BO POLSKIE

FRANZ KAFKA (Czechy/Polska/Niemcy/Francja/Turcja 2025, 127’)

REŻYSERIA: Agnieszka Holland OBSADA: Idan Weiss, Carol Schuler, Gesa Shermuly, Sebastian Schwarz, Peter Kurth, Sandra Korzeniak

Przed seansem Krzysztof Spór, dyrektor artystyczny „Lata z Muzami” przybliży kulisy swojej pracy w Polskiej Komisji Oscarowej.

14:00 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: DOBRE, BO POLSKIE

TERYTORIUM (Polska 2025, 97’)

REŻYSERIA Bartosz Paduch. OBSADA: Józef Pawłowski, Maja Pankiewicz, Igor Kowalunas

PO SEANSIE ODBĘDZIE SIĘ SPOTKANIE Z REŻYSEREM BARTOSZEM PADUCHEM I GRAJĄCYM GŁÓWNĄ ROLĘ W FILMIE JÓZEFEM PAWŁOWSKIM.

17:00 | Miejska Biblioteka Publiczna | Cykl: DOBRE, BO POLSKIE

ŚUBUK (Polska 2022, 112’)

REŻYSERIA: Jacek Lusiński. OBSADA: Małgorzata Gorol, Andrzej Seweryn, Aleksandra Konieczna

PO SEANSIE ODBĘDZIE SIĘ SPOTKANIE Z GRAJĄCĄ W FILMIE JEDNĄ Z GŁÓWNYCH RÓL, ALEKSANDRĄ KONIECZNĄ.

20:30 | Plac Wolności | SCENA ARTYSTYCZNA

UROCZYSTE ZAKOŃCZENIE FESTIWALU

WRĘCZENIE NAGRÓD W KONKURSIE FILMOWA MŁODA POLSKA

JOANNA EWA Z DRZEWA I PIOTR BOJKOT DRĄŻKIEWICZ ORAZ GOŚCIE - KONCERT

22:00 | Plac Wolności | KINO PLENEROWE

DALEJ JAZDA! 2 (Polska 2025, 104’)

REŻYSERIA: Mariusz Kuczewski. OBSADA: Marian Opania, Małgorzata Rożniatowska, Wiktor Zborowski, Maria Winiarska, Mariusz Drężek, Anita Sokołowska, Julia Wieniawa, Bartłomiej Firlet

***

- Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do zmian w programie, odwołania pokazów lub przeniesienia miejsca seansów. 

- Fotografie i nagrania wykonane podczas wydarzenia zostaną opublikowane na stronach organizatora, patronów medialnych, na portalach społecznościowych oraz w materiałach promocyjnych organizatora.

- Wstęp na wszystkie wydarzenia jest bezpłatny. 

Więcej na www.festiwal.ndk.pl

Ziemkiewicz podejmuje temat Józefa Piłsudskiego, sanacji i politycznej legendy Marszałka. Nie prowadzi jednak czytelnika przez kolejną biografię Komendanta. Interesuje go przede wszystkim mit: jego siła, atrakcyjność i cena, jaką Polska zapłaciła za wiarę w politycznego wodza.

Książka o micie Piłsudskiego

„Złowrogi cień Marszałka” jest książką publicystyczną i polemiczną. Autor pyta, dlaczego w polskiej polityce tak często powraca tęsknota za silnym przywódcą, który ma zakończyć spory, zaprowadzić porządek i stanąć ponad słabością instytucji.

Tytułowy cień oznacza coś więcej niż pamięć o jednej historycznej postaci. Ziemkiewicz pokazuje sposób myślenia, w którym legenda przywódcy zaczyna przesłaniać pytania o odpowiedzialność, reguły państwa i republikańską tradycję. W tej perspektywie spór o Piłsudskiego nie dotyczy wyłącznie II Rzeczypospolitej. Staje się rozmową o tym, jak Polacy wyobrażają sobie władzę, patriotyzm i skuteczność polityczną.

Szczególne miejsce zajmuje w książce zamach majowy. Dla autora maj 1926 roku pozostaje jednym z najważniejszych momentów polskiej historii politycznej XX wieku. To wydarzenie, po którym sanacja zaczęła budować własną opowieść o moralnym prawie do rządzenia i konieczności naprawy państwa, nawet za cenę osłabienia republikańskich reguł.

Spotkanie z autorem na Targach Książki

O książce będzie można porozmawiać z Rafałem A. Ziemkiewiczem podczas Międzynarodowych Targów Książki w Warszawie. Spotkanie odbędzie się w niedzielę, 31 maja, o godz. 14:00 w Sali Londyn C. Rozmowę poprowadzi Wojciech Surmacz z Newsmax Polska. Po spotkaniu będzie możliwość zdobycia podpisu autora.

W oficjalnym programie targów wydarzenie zapowiedziano pod tytułem: „Piłsudski i Ziemkiewicz po dwóch stronach barykady… Wokół książki «Złowrogi cień Marszałka», czyli jak kult Piłsudskiego przyczynił się do utraty wywalczonej niepodległości”.

Szczegóły dotyczące Międzynarodowych Targów Książki w Warszawie dostępne są na oficjalnej stronie wydarzenia: https://targiksiazkiwarszawa.pl/

Sto lat po maju 1926 roku

Setna rocznica zamachu majowego nadaje książce Ziemkiewicza dodatkowy ciężar. Autor nie odbiera Piłsudskiemu miejsca w historii walki o niepodległość, ale stawia pytanie o koszt legendy, która przez dekady wpływała na polskie myślenie o państwie.

„Złowrogi cień Marszałka” może zainteresować nie tylko czytelników historii II RP. To książka o tym, jak polityczne mity działają długo po śmierci swoich bohaterów. I o tym, jak łatwo wielka postać zaczyna usprawiedliwiać rzeczy, które w normalnej polityce powinny budzić sprzeciw

Książka jest dostępna w dobrych księgarniach oraz na Empik.com.

– Wezmę udział w koncercie upamiętniającym twórczość Krzysztofa Krawczyka i zaśpiewam mój absolutnie, bezkonkurencyjnie ukochany utwór z jego repertuaru: „Bo jesteś Ty”. Mam duży sentyment do tej piosenki, kojarzy mi się ona z wieloma ważnymi sytuacjami w moim życiu – mówi agencji Newseria Natalia Szroeder.

Wokalistka cieszy się, że wykona ten niezwykle ważny dla niej utwór w duecie z Andrzejem Smolikiem. Jej zdaniem jest to utwór kompletny i nie wymaga on żadnych nowych zabiegów aranżacyjnych.

– Uważam, że ta piosenka jest doskonała i że nie potrzebuje żadnych fajerwerków i fanfar. Ona się sama broni, bo to jest po prostu przepiękna kompozycja. Dlatego chciałabym ją zaśpiewać z pokorą, oddając szacunek twórczości tego artysty. Ja tę piosenkę od lat bardzo kocham i postaram się zaśpiewać ją w mojej pełnej miłości do niej – mówi.

Piosenkarka nie ukrywa jednak, że mierzenie się z takimi ponadczasowymi przebojami to duże wyzwanie artystyczne. Interpretowanie utworów, które od lat zajmują szczególne miejsce w sercach słuchaczy, wiąże się z dużą odpowiedzialnością i stresem.

– Branie na warsztat utworów, które dużo znaczą dla Polaków, jest zawsze trudne. Wyznaję taką zasadę, że doskonałych rzeczy nie trzeba zmieniać. Chociaż mam w pamięci dużo przykładów, gdzie artyści wykręcali cudzą twórczość do góry nogami i to też się udawało, to są takie doskonałe piosenki, jak na przykład ten utwór Krzysztofa Krawczyka, że nie planuję tego zmieniać. Jasne, że się stresuję, bo nie chciałabym państwa rozczarować – mówi.

Natalia Szroeder przyznaje, że z dużą przyjemnością wraca na sopocką scenę. Polsat Hit Festiwal to dla niej ważny punkt w kalendarzu imprez kulturalnych i prawdziwe święto muzyki, bo gromadzi wykonawców z różnych stron sceny muzycznej. Dla niej to także miejsce debiutu. Powrót na scenę festiwalu traktuje więc nie tylko jako kolejny zawodowy występ, ale również symboliczną podróż do początków swojej kariery.

– Debiutowałam na sopockiej scenie w 2013 roku i dobrze pamiętam swoje emocje z tamtego dnia, kiedy pierwszy raz przyjechałam do Opery Leśnej. To było dla mnie niewiarygodne, że ja tutaj jestem, że będę za chwilę na tej scenie śpiewać, bo wcześniej widziałam ją tylko z pozycji kanapy w domu. Mam dużo wspomnień i sentymentów, więc fajnie jest wrócić na tę sopocką scenę – dodaje.

W sopockiej Operze Leśnej utwory Krzysztofa Krawczyka wybrzmią między innymi w interpretacji Edyty Górniak, Ani Dąbrowskiej, Andrzeja Piasecznego i Sławka Uniatowskiego. Transmisja koncertu na antenie telewizji Polsat o godzinie 22:25.

Zdaniem Pauliny Sykut właśnie takie koncerty pozwalają publiczności na chwilę wrócić do beztroskiego czasu młodości i ponownie poczuć emocje towarzyszące pierwszym zabawom czy spotkaniom ze znajomymi.

– Bardzo lubię prywatki, chociaż teraz imprezuję się zdecydowanie mniej, ale jak najbardziej lubię sentymentalne utwory, które kojarzą mi się z różnymi ważnymi sytuacjami w moim życiu. I taki też właśnie będzie koncert „Gdzie się podziały tamte prywatki?”, który poprowadzę. Myślę, że dzięki niemu wszyscy wrócimy wspomnieniami do miłych i ważnych momentów – mówi agencji Newseria Paulina Sykut.

Prezenterka przyznaje, że i dla niej będzie to muzyczna sentymentalna podróż przez największe przeboje imprezowe. Sama jako nastolatka chętnie chodziła na potańcówki i do dziś doskonale pamięta atmosferę tamtych lat oraz utwory, które królowały wówczas na parkietach.

– Nie zabraknie utworów z końca lat 90., kiedy byłam jeszcze nastolatką i zaczęłam chodzić na imprezy taneczne. Przypominam sobie piosenkę La Bouche, wszyscy to śpiewali i wielokrotnie przy tym utworze tańczyłam. Dużo jest takich dyskotekowych utworów, które bardzo lubię i przy których kiedyś dobrze się bawiłam – mówi.

Paulina Sykut wspomina, że będąc nastolatką, uwielbiała imprezy i ostatnia schodziła z parkietu. Natomiast teraz raczej nie chodzi do klubów. Nie traktuje tego jednak jako straty, lecz naturalną kolej rzeczy.

– Bardzo lubię tańczyć i kiedyś, kiedy jeszcze nie miałam dziecka, nie prowadziłam domu, to chodziłam na imprezy i uwielbiałam szaleć na parkiecie. Natomiast teraz bardzo sporadycznie wychodzę na imprezy taneczne. Jestem już w zupełnie innym momencie w życiu, ale też za tym nie tęsknię. Przeżyłam to wszystko w momencie, w którym należało przeżyć, i to jest fantastyczne, że miałam ten czas, żeby tańczyć i bawić się do białego rana. Teraz zdarza mi się potańczyć gdzieś na wakacjach albo w pracy przy „Tańcu z gwiazdami” – dodaje.

Koncert „Gdzie się podziały tamte prywatki” rozpocznie się o godz. 19:55. Na scenie pojawią się artyści i zespoły, których muzyka od lat kojarzy się z taneczną atmosferą i największymi przebojami minionych dekad. Wśród nich: Wilki, Ich Troje, Happysad, Mezo, Liber, Wanda i Banda oraz Piersi.

Gabriel „Fluffy” Iglesias to jeden z najbardziej rozpoznawalnych komików na świecie i jeden z najlepiej zarabiających artystów stand-upowych w trasie. Jego występy w internecie obejrzano ponad 2 miliardy razy, a w mediach społecznościowych śledzi go przeszło 34 miliony fanów. W 2024 roku znalazł się w ścisłej czołówce najlepiej zarabiających komików według magazynu Billboard.

Iglesias wyprzedaje największe sceny świata – jako jeden z nielicznych komików zapełnił Madison Square Garden w Nowym Jorku, Crypto.com Arena w Los Angeles czy Sydney Opera House. W 2022 roku jako pierwszy komik w historii wyprzedał Dodger Stadium w Los Angeles, występując przed 55 tysiącami widzów.

Ogromną popularność przyniosły mu także produkcje Netflixa. W polskim Netflixie dostępne są jego programy stand-upowe, w tym „Stadium Fluffy” oraz najnowszy „Gabriel Iglesias: Legend of Fluffy”, który po premierze w styczniu 2025 roku trafił do globalnego TOP 10 platformy. Iglesias jest również twórcą i gwiazdą serialu komediowego „Mr. Iglesias”, dostępnego w trzech sezonach.

Jego znak rozpoznawczy to barwne historie, charakterystyczne postaci i mistrzowskie efekty dźwiękowe, które sprawiają, że jego występy trafiają do publiczności w każdym wieku. 30 maja polscy widzowie przekonają się o tym na żywo w PreZero Arena Gliwice.

Data: 30 maja 2026

Miejsce: PreZero Arena Gliwice 

Bilety: Ticketmaster: https://www.ticketmaster.pl/event/gabriel-fluffy-iglesias-bilety/1825711660 

Organizator: Comedy x Music

Znajdź nas w mediach społecznościowych: 

Comedy x Music: 

Instagram: https://www.instagram.com/cxm_show

Facebook: https://www.facebook.com/comedyxmusic/

TikTok: https://www.tiktok.com/@comedyxmusic

Gabriel Iglesias

Instagram: https://www.instagram.com/fluffyguy/ 

Facebook: https://www.facebook.com/GabrielIglesias 

TikTok: https://www.tiktok.com/@fluffyguy

YouTube: https://www.youtube.com/@fluffyguy 

Media społecznościowe od lat stanowią główne forum wymiany opinii dla miłośników kina, gdzie dyskusje o nadchodzących produkcjach zaczynają się na długo przed pierwszymi pokazami. Użytkownicy Instagrama czy TikToka aktywnie kształtują atmosferę wokół tytułów, dzieląc się swoimi oczekiwaniami, a następnie szczerymi recenzjami. Ta cyfrowa aktywność staje się ważnym miernikiem zainteresowania widzów, a zaangażowanie internautów w formie komentarzy czy udostępnień bezpośrednio przekłada się na widoczność filmu w przestrzeni publicznej. Żadna inna tegoroczna produkcja nie wykorzystała tego mechanizmu tak skutecznie jak najbardziej wyczekiwany sequel sezonu.

Mowa o filmie „Diabeł ubiera się u Prady 2” – kontynuacji kultowego klasyka, na którą fani musieli czekać blisko dwie dekady. Głośna premiera sequela, łącząca świat kina z wielką modą, stała się jednym z najbardziej wyczekiwanych wydarzeń popkulturowych 2026 roku, budząc ogromne emocje jeszcze przed wejściem na ekrany. Jak wskazują dane IMM, to właśnie ta produkcja uzyskała największą liczbę interakcji (suma komentarzy, reakcji i udostępnień) w polskich mediach społecznościowych, wyprzedzając pozostałe tytuły zagraniczne, które miały premierę w tym roku.

W badanym okresie film wygenerował ok. 251 tys. interakcji. Wynik ten pozwolił na wyprzedzenie „Wichrowych wzgórz” (ok. 186 tys. interakcji) oraz „Pomocy domowej” (ok. 81 tys. interakcji). Na kolejnych pozycjach uplasowały się „Drama” (ok. 79 tys. interakcji) i  „Hamnet” (ok. 44 tys. interakcji).

Wynik lidera zestawienia pokazuje, że nostalgia w połączeniu z dobrze zaplanowaną kampanią influencerską przynosi najwyższe zaangażowanie. Ponad ćwierć miliona interakcji w badanym okresie, to efekt tego, że film po 20 latach przerwy stał się obecny nie tylko na kontach kin, ale także na profilach twórców lifestyle'owych i marek odzieżowych. Dla widzów ta konkretna premiera była ważnym wydarzeniem towarzyskim, co chętnie dokumentowali w swoich mediach społecznościowych, budując organiczny zasięg – komentuje Tomasz Lubieniecki, Kierownik Działu Raportów Medialnych w IMM.

Gdzie dyskutują internauci? 

Większość dyskusji o filmach z najwyższym zaangażowaniem odbywa się na platformach wizualnych, które najlepiej oddają estetykę kinowych nowości. Instagram zebrał 53% wszystkich interakcji, co czyni go najważniejszym kanałem promocji w badanym okresie. Bardzo mocną pozycję ma również TikTok (39%), gdzie użytkownicy publikują krótkie recenzje. Pozostałe 8% zaangażowania przypada na inne serwisy takie jak Facebook, X (dawniej Twitter) i YouTube.

Nie tylko fabuła: moda i lifestyle w centrum uwagi

Premiera filmu „Diabeł ubiera się u Prady 2” stała się tematem dla firm z różnych branż, które chętnie wykorzystywały ten trend w ramach real-time marketingu – przykładem jest Żabka, pytająca w swoich kanałach, czy „diabeł ubiera się w Żabce”. 

Tytuł produkcji szybko stał się również bazą dla licznych żartów i memów, a popularne frazy typu „diabeł ubiera się w Pepco” pokazały, że tytuł po latach na stałe zapisał się w języku i świadomości użytkowników. Spore zainteresowanie budziła także limitowana kolekcja gadżetów promujących film w sieci Cinema City, o których dostępności internauci aktywnie dyskutowali.

Źródło: https://www.instagram.com/p/DXuO1Z-jJ7k/?img_index=5

Całość kampanii dopełniły zasięgowe wpisy influencerów, m.in. Sylwii Butor czy Jessiki Mercedes, których relacje z londyńskiej premiery oraz stylizacje przygotowane we współpracy z marką Reserved przyciągały uwagę widzów skuteczniej niż oficjalne zapowiedzi filmu.

Aktywność marek wokół premiery „Diabeł ubiera się u Prady 2” udowadnia, że głośny tytuł filmowy to dziś potężne narzędzie marketingowe dla firm z niemal każdej branży. Wykorzystanie real-time marketingu i wejście w dialog z internautami za pomocą humoru czy nawiązań popkulturowych pozwala markom na budowanie dużych zasięgów organicznych. Sukces w social mediach odnosi ten, kto potrafi sprawnie „podpiąć się” pod aktualny trend i stać się częścią codziennej rozmowy użytkowników, wykraczając poza standardowe ramy reklamy kinowej – podsumowuje Tomasz Lubieniecki z IMM.

Metodologia:

Analizę przeprowadzono na podstawie zaangażowania (reakcje, komentarze, udostępnienia) odbiorców w polskojęzycznych social mediach w okresie 15 dni (11 dni przed premierą, w dniu premiery oraz trzech następujących po niej dobach). Stan interakcji na 4 maja 2026 r.

Instytut Monitorowania Mediów wyraża zgodę na pełną lub częściową publikację materiałów pod warunkiem podania źródła (pełna nazwa: Instytut Monitorowania Mediów). W przypadku wykorzystania grafik należy wskazać źródło (nazwę Instytut Monitorowania Mediów lub logotyp) przy każdej grafice.

O Instytucie Monitorowania Mediów:

Instytut Monitorowania Mediów S.A. (IMM) to w 100% polska firma technologiczna, która od ponad 25 lat rozwija autorskie rozwiązania w zakresie monitoringu i analiz danych z mediów. IMM mierzy i raportuje efekty działań promocyjnych z obszarów marketingu, digital marketingu oraz public relations. Bada widoczność marek oraz wartość ich ekspozycji w mediach klasycznych i społecznościowych w panelu badawczym immrank.com. Na podstawie danych z szerokiej bazy źródeł medialnych zespół ekspertów IMM opracowuje pogłębione analizy jakościowo-statystyczne oraz raporty sponsoringowe. Ponadto prowadzi badania i wspiera szereg inicjatyw prospołecznych z obszaru walki z dezinformacją oraz budowania odporności cyfrowej polskiego społeczeństwa. Jest także autorem badania “Najbardziej opiniotwórcze media”, wyniki którego są publikowane co miesiąc, nieprzerwanie od 2003 roku. 

W Polsce IMM jest jedyną firmą na rynku łączącą wyniki monitoringu informacji oraz reklam z wszystkich typów mediów w jednym narzędziu. Dane pozyskuje z ponad 1800 tytułów prasowych, 350 stacji RTV, 420 tys. portali internetowych, ponad 16 mln publicznych profili w social mediach, a także pełnej treści podcastów oraz treści materiałów video, w tym z YouTube’a i TikToka. Od 2008 roku oferuje swoje usługi również w Rumunii pod marką mediaTRUST. Więcej na: www.imm.com.pl.

Weronika Humaj podkreśla, że chciała się nauczyć grać na klarnecie, bo miała poczucie, że jest to kluczowa kwestia w budowaniu postaci Łucji. Kiedy do filmu dołączyła Orkiestra Klezmerska Teatru Sejneńskiego, jej szef Wojciech Szroeder zaznaczył, że nie widzi innej możliwości i aktorka musi naprawdę grać na tym instrumencie.

– Pierwszą styczność z klarnetem miałam dwa lata przed rozpoczęciem zdjęć do tego filmu, potem przestałam ćwiczyć i około pół roku przed wejściem na plan miałam już regularne zajęcia ze świetnym nauczycielem Tomkiem Stawieckim. To było dla mnie bardzo ważne, bo on pochodził z orkiestry, więc mieliśmy intensywne lekcje i to był szalony czas. Jestem po szkole muzycznej, skończyłam fortepian i rytmikę, ale klarnet to jest zupełnie coś innego – mówi agencji Newseria Weronika Humaj.

Aktorka wspomina, że wcześniej nie miała do czynienia z instrumentami dętymi. Przyznaje też, że nauka gry na klarnecie była fascynującym doświadczeniem, ale nie brakowało momentów zwątpienia i frustracji.

– Klarnet jest trudnym instrumentem i to jest niesamowite, jak on jest połączony z ciałem. Myślę, że moja muzykalność pomagała mi w nauce, ale jednak wystarczyło, że w jakimś momencie byłam trochę sfrustrowana albo zestresowana i od razu dźwięk się zamykał. Jak wyćwiczysz ciało, to już masz w tym taką łatwość, ale na początku to było bardzo trudne i była to dla mnie duża lekcja pokory – mówi.

Po zakończeniu zdjęć do nowej produkcji aktorka odłożyła jednak klarnet na bok. Najpierw bowiem musiała wziąć głęboki oddech i odpocząć.

– Gdy kończę jakąś przygodę, to mam potrzebę odcięcia się, ale nie wykluczam, że kiedyś wrócę do tego instrumentu – mówi.

Mimo młodego wieku Weronika Humaj ma na swoim koncie wiele znaczących ról. Tę niezwykle utalentowaną i wszechstronną aktorkę można było oglądać między innymi w serialach „Stulecie winnych” TVP i „Niebo. Rok w piekle” HBO Max. Zagrała także w „Glorious Summer” w reżyserii Heleny Ganjalyan i Bartosza Szpaka. Występuje również w warszawskim Teatrze Garnizon Sztuki w spektaklu „Facet z papieru” w reżyserii Leny Frankiewicz.

Uroczystość wręczenia Nagród ZAiKS-u to dla Stowarzyszenia nie tylko przyjemność spotkania niezwykłych osobowości, ale też część misji polegającej na wspieraniu polskiej kultury i polskich twórców. Podczas sobotniego wieczoru Nagrody ZAiKS-u otrzymali: za promowanie polskiej muzyki współczesnej - Marcel Chyrzyński i Paweł Gusnar. Za popularyzację polskiej twórczości rozrywkowej - Adam Sztaba, Vito Bambino, Ryszard Gloger oraz Muzeum w Jarocinie. Za przekłady z języka polskiego na języki obce i z języków obcych na język polski - Véronique Patte, Jerzy Koch oraz Halina Cieplińska-Bitner. Nagrodę za oryginalną twórczość literacką w języku polskim otrzymał zmarły niedawno Wiesław Myśliwski. Nagrodę im. Krzysztofa Teodora Toeplitza przyznano w tym roku Jerzemu Armacie, natomiast nagroda za osiągnięcia twórcze w dziedzinie choreografii odebrała Paulina Andrzejewska-Damięcka. Nagroda za wybitne osiągnięcia w zakresie nauki powędrowała do Anny Bikont, natomiast nagrodę za wybitne osiągnięcia w dziedzinie sztuk wizualnych odebrała Ewa Walawska. Kolejne nagrody odebrali: Anita Andrzejewska - za wybitne osiągnięcia w dziedzinie sztuk wizualnych, Jarosław Molenda - za twórczość w dziedzinie varsavianów (Nagroda im. Karola Małcużyńskiego), Czesław Bielecki - za projekt architektoniczny obiektu przeznaczonego na działalność kulturalną. Nagrody za twórczość dla dzieci otrzymali Natalia Berlik oraz Maciej Szymanowicz. Specjalną Nagrodę ZAiKS-u „Sprzyjamy wyobraźni”, za dojrzałe i kreatywne podejście do sztuki, otrzymał Artur Krajewski, artysta interdyscyplinarny związany ze sztukami wizualnymi.

Sobotnia gala rozpoczęła się i zakończyła niezwykłym wspomnieniem muzycznym: goście wysłuchali utworów niezapomnianych twórców, członków ZAiKS-u - Ryszarda Poznakowskiego, Stanisława Soyki, Wojciecha Trzcińskiego i Tadeusza Woźniaka.

Nad całością czuwał prezes Stowarzyszenia Autorów ZAiKS Miłosz Bembinow, a podczas wręczania Nagród towarzyszyli mu wiceprezes ZAiKS-u Ferid Lakhdar oraz przewodniczący Rady Stowarzyszenia Janusz Fogler.

Uroczystość wręczenia Nagród ZAiKS-u, jak co roku, zbiega się ze światowym Dniem Książki i Praw Autorskich. I nie jest to przypadek, bo - jak wspomniał podczas wieczoru prezes Miłosz Bembinow - „to właśnie Stowarzyszenie Autorów ZAiKS już od ponad 108 lat stoi na straży ochrony praw autorskich i dbałości, by wszyscy twórcy byli godnie wynagradzani za swoją pracę”.

Źródło informacji: ZAiKS

Wystawa „10 milionów drzew” przenosi zwiedzających w świat natury, wykorzystując nowoczesne technologie i multisensoryczną narrację: oglądający usłyszą dźwięki wydawane przez rośliny, poczują kojący zapach lasu, będą „podsłuchiwać”, o czym szumią drzewa. Dzięki temu zdobędą nie tylko wiedzę o przyrodzie, ale także poczują jej rytm i zrozumieją znaczenie drzew dla funkcjonowania ekosystemów. Zwiedzający uświadamia sobie, w jaki sposób krąży woda w naturze, jak funkcjonują systemy korzeniowe i dlaczego drzewa odgrywają kluczową rolę w tym obiegu. Ekspozycja „10 milionów drzew” pozwala poznać procesy, na co dzień niewidoczne, które decydują o równowadze ekosystemu.

„Celebrujemy symbolicznie nasadzenie w 2026 r. dziesięciomilionowego drzewa w ramach programu >>Po stronie natury<<. Data inauguracji tej wystawy nie jest przypadkowa: 22 kwietnia to Dzień Ziemi” - powiedziała podczas wernisażu wystawy Magdalena Rajca-Siarkowska, kierowniczka marketingu Danone i Żywiec Zdrój S.A.

Marek Sumiła, dyrektor zarządzający Danone i Żywiec Zdrój S.A., przypomniał, że przestrzenie zalesione zatrzymują wodę, dzięki czemu nie dochodzi ani do lokalnych powodzi, ani do suszy.

Cezary Świstak, zastępca dyrektora generalnego Lasów Państwowych ds. zrównoważonej gospodarki leśnej, powiedział, że działania Żywiec Zdrój świetnie wpisują się w długofalowe inicjatywy Lasów Państwowych prowadzone tam, gdzie następuje zamieranie drzewostanu.

„Te konkretne działania, jak posadzenie dziesięciu milionów drzew dzięki Żywiec Zdrój S.A. czy pięćset milionów drzew przez Lasy Państwowe, przynoszą realne efekty w przebudowie lasów. Jednocześnie dbamy o wodę, której dostępność staje się coraz bardziej problematyczna: z jednej strony zmagamy się z jej nadmiarem prowadzącym do powodzi, z drugiej - z niedoborami skutkującymi suszą” - powiedział dyrektor Świstak.

Sebastian Karpiel-Bułecka, popularny wokalista i skrzypek, lider zespołu Zakopower, już w roku 2013 uczestniczył w akcji sadzenia drzew prowadzonej przez Żywiec Zdrój S.A.

„Widzę, jak ta akcja pięknie się rozwija. Wychowałem się w blisko natury, tuż za moim domem był las i uświadomiłem sobie, jak wielkie ukojenie daje ta przestrzeń, jak dobrze mi jest przy nim, jak on kojąco na mnie wpływa. Do dzisiaj, kiedy mam jakieś rozterki, problemy, jestem zmęczony, uciekam do tego lasu” - powiedział Sebastian Karpiel-Bułecka.

Wystawa „10 milionów drzew” pokazuje również, że działania na rzecz środowiska mogą mieć realny i mierzalny efekt. Jako część programu „Po stronie natury”, realizowanego przez Żywiec Zdrój S.A., jest wizualnym oraz edukacyjnym podsumowaniem tych wieloletnich działań.

Projekt instalacji powstał na styku nauki, technologii i sztuki jako efekt poszukiwań nowych form opowiadania o przyrodzie. System oparty na sztucznej inteligencji analizuje to, co dzieje się wokół i na bieżąco dostosowuje sposób prowadzenia opowieści - podpowiada, kieruje uwagę, czasem zwalnia, a czasem przyspiesza rytm doświadczenia. Dzięki temu każdy przechodzi tę ścieżkę trochę inaczej. Pojawia się wrażenie realnej interakcji - jakby natura nie tylko była obserwowana, ale rzeczywiście odpowiadała.

Odwiedzając wystawę, można odkryć, w jaki sposób drzewa, woda i gleba współtworzą jeden, złożony ekosystem oraz poznać procesy, które decydują o równowadze. Zwiedzający dowiedzą się, w jaki sposób woda krąży w naturze, jak funkcjonują systemy korzeniowe i dlaczego drzewa odgrywają kluczową rolę w tym obiegu.

Program „Po stronie natury” od 2009 roku koncentruje się na ochronie zasobów wodnych i odbudowie ekosystemów we współpracy z kluczowymi partnerami instytucjonalnymi i ekspertami. Jednym z nich są Lasy Państwowe, największa w Unii Europejskiej organizacja zarządzająca lasami należącymi do Skarbu Państwa.

Działania podejmowane w ramach programu to spójny system działań oparty na rozwiązaniach bazujących na naturze. Obejmuje takie inicjatywy, jak „Kropla do kropli” (odtwarzanie mokradeł) oraz „Kwietne łąki” (ochrona i odbudowa ekosystemów łąkowych) - wspierające naturalną retencję wody oraz bioróżnorodność. W br. Żywiec Zdrój posadzi dziesięciomilionowe drzewo. O tym, a także o tym w jaki sposób drzewa dbają o wodę, więcej informacji na www.postronienatury.pl

Wystawa trwa od 23 kwietnia do 17 maja br. Wstęp jest bezpłatny, ale obowiązuje wcześniejsza rezerwacja biletu. Rezerwacji można dokonać na stronie Melt Museum https://meltmuseum.com/bilety.

Źródło informacji: PAP MediaRoom

Decyzja ta potwierdza pozycję ZAiKS-u jako lidera organizacji zbiorowego zarządzania w regionie Europy Środkowo-Wschodniej. Jest także wyrazem uznania dla doświadczenia i kompetencji Karola Kościńskiego, który nie tylko dynamicznie rozwija Stowarzyszenie Autorów ZAiKS jako dyrektor generalny, ale także wspiera inne organizacje we wdrażaniu najskuteczniejszych rozwiązań zabezpieczających interesy twórców.

Europejski Komitet CISAC odgrywa kluczową rolę w koordynowaniu inicjatyw organizacji w Europie, w szczególności podejmowaniu wspólnych działań w odpowiedzi na istotne zmiany regulacyjne, technologiczne i rynkowe.

„Cieszy mnie, że rola Polski w kształtowaniu przyszłości zbiorowego zarządzania w Europie zdecydowanie rośnie. ZAiKS ma w tym procesie swój istotny udział. Im lepszą ochronę zapewnimy twórcom w momencie dziejącej się na naszych oczach rewolucji technologicznej, tym silniejsze będą europejskie kultury i społeczeństwa w przyszłości” - powiedział Karol Kościński.

Program prac komitetu pokazuje skalę aktualnych wyzwań stojących przed twórcami i ich organizacjami: wpływ sztucznej inteligencji na sektor kreatywny, zmieniające się modele konsumpcji treści kultury oraz konieczność dostosowania systemów licencjonowania i wynagrodzeń do dynamicznie ewoluującego rynku cyfrowego.

W trakcie swojej kadencji Karol Kościński będzie działał na rzecz wzmocnienia współpracy między europejskimi organizacjami oraz wypracowania rozwiązań, zapewniających twórcom godziwe wynagrodzenie w środowisku cyfrowym. Nie mniej ważne będzie promowanie znaczącego, a w Polsce wciąż zaniedbanego, systemu rekompensaty za kopiowanie na użytek prywatny. Nowe wyzwania, z którymi obecnie mierzy się komitet, to przede wszystkim ochrona twórców w erze AI i licencjonowanie rynku gier komputerowych.

Karol Kościński jest doświadczonym radcą prawnym. Od 2024 r. pełni funkcję dyrektora generalnego Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, natomiast wcześniej, od 2022 r., pracował jako zastępca dyrektora generalnego ZAiKS-u, zajmując się obszarami licencjonowania i relacji międzynarodowych.

W przeszłości był związany m.in. z Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Światową Organizacją Własności Intelektualnej (WIPO), a także z innymi instytucjami krajowymi i zagranicznymi, zajmującymi się szeroko pojętą tematyką prawa autorskiego. W latach 2012-18 odpowiadał za przygotowanie ustawodawstwa krajowego z zakresu prawa autorskiego i prawa mediów w Polsce, pełniąc funkcję Dyrektora Departamentu Własności Intelektualnej i Mediów w Ministerstwie Kultury. Koordynował przygotowanie różnych implementacji prawa UE (m.in. siedmiu dyrektyw z zakresu prawa autorskiego, dyrektywy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi, dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych, komunikatu Komisji Europejskiej w sprawie misji mediów publicznych). Reprezentował Polskę w negocjacjach dotyczących prawa autorskiego i mediów w ramach Rady UE, występował przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości oraz pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Stałego Komitetu ds. Prawa Autorskiego i Praw Pokrewnych w WIPO.

Europejski Komitet to nie jedyny organ CISAC-u, w którym aktywnie działają eksperci ZAiKS-u. Są oni aktywni na wielu poziomach:

● Paweł Michalik, dyrektor ds. rozwoju, został niedawno wybrany do Music Repertoire Group - organu doradczego Zarządu CISAC,

● Daniel Świerczewski, kierownik Wydziału Informatyki i Rozwoju, uczestniczy w pracach Data and Technology Steering Committee - Komitetu Sterującego ds. Danych i Technologii,

● Anna Misiewicz, prawniczka kierująca Zespołem Relacji Międzynarodowych ZAiKS-u, jest członkinią Legal Policy Committee - Komitetu ds. Prawa i Polityk Publicznych CISAC.

CISAC, Międzynarodowa Konfederacja Stowarzyszeń Autorów i Kompozytorów, to globalna organizacja z siedzibą w Paryżu, do której należy ponad 220 stowarzyszeń w ponad 110 krajach . Stowarzyszenie Autorów ZAiKS należy do CISAC od 1927 roku.

Stowarzyszenie Autorów ZAiKS to największa w Polsce organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi. Zrzesza kompozytorów, autorów tekstów, scenarzystów, dramatopisarzy, tłumaczy, plastyków, choreografów i twórców z innych dziedzin sztuki, a także wydawców muzycznych. ZAiKS pobiera i przekazuje twórcom (oraz innym uprawnionym, np. wydawcom lub spadkobiercom) tantiemy należne za korzystanie z przysługujących im praw autorskich. Wypracowuje, promuje oraz wdraża w życie rozwiązania, które wspierają prawnie, materialnie i organizacyjnie twórców i proces tworzenia.

Źródło informacji: ZAiKS
 

Warszawa (27 marca 2026 r.) - Już 4 kwietnia będziemy obchodzić Dzień Bezdomnych Zwierząt. Międzynarodowa organizacja ochrony zwierząt Humane World for Animals (dawniej Humane Society International) przygotowała ranking krajów, w których bezdomnym psom żyje się najlepiej i najgorzej.

Szacuje się, że na świecie żyje prawie 362 mln bezdomnych psów i kotów, z czego 143 mln to psy żyjące na ulicy. Życie tych zwierząt może być niezwykle ciężkie, ponieważ zmagają się z głodem, nieleczonymi chorobami i urazami, a także są okrutnie prześladowane w ramach akcji ich trucia, eliminacji lub odławiania do schronisk, w których panują fatalne warunki. W niektórych krajach Azji są też zabierane z ulic i umieszczane w hodowlach na psie mięso lub od razu trafiają do rzeźni.

Oto nasz ranking pięciu najlepszych i pięciu najgorszych krajów na świecie dla bezdomnych psów.

5 najgorszych krajów dla bezdomnych psów

Turcja: do niedawna Turcja była postrzegana jako jeden z krajów, gdzie następuje poprawa w dziedzinie humanitarnego traktowania psów bezdomnych. Jednak nowe prawo, wprowadzone w 2024 roku, nakazuje odłowienie około 4 mln bezdomnych psów i ich masowe zamykanie w schroniskach, co często kończy się ich uśpieniem lub śmiercią z racji panujących tam fatalnych warunków. W Turcji doszło do protestów miłośników zwierząt przeciwko tej ustawie, a główna partia opozycyjna zapowiedziała jej uchylenie w sądzie. Na razie nic nie wskazuje, że sytuacja psów się poprawi.

Maroko: Maroko realizuje obecnie program zabijania, czyli „odstrzału” bezdomnych psów przed Mistrzostwami Świata w Piłce Nożnej w 2030 roku. Kraj ten często uciekał się do okrutnej eliminacji psów z ulic przed poprzednimi wydarzeniami sportowymi, pomimo protestów obrońców praw zwierząt.

Chiny: Chiny są wciąż największym na świecie ośrodkiem handlu psim mięsem. Szacuje się, że rocznie 10 mln psów - zarówno bezdomnych, jak i wolno żyjących - zabiera się z ulic i zabija na mięso. Chociaż większość mieszkańców Chin nie je psiego mięsa, psy w całym kraju pozostają narażone na przemoc ze strony ludzi zajmujących się handlem tym mięsem.

Pakistan: w Pakistanie, szczególnie w miastach takich jak Karaczi, gdzie wścieklizna stanowi poważny problem, stosuje się masowe zabijanie psów, często z użyciem trucizny. Chociaż pojawiły się obietnice rozpoczęcia akcji szczepień, zabijanie psów jest wciąż powszechną praktyką.

Egipt: w tym kraju bezdomne psy są okrutnie traktowane od dawna. Władze egipskich miast okresowo prowadzą akcję trucia strychniną lub odstrzału psów. Wielu Egipcjan karmi i opiekuje się bezdomnymi zwierzętami, a rząd niedawno zadeklarował wsparcie dla 180-dniowej kampanii, obejmującej bardziej humanitarne strategie, w tym sterylizację, aby osiągnąć status obszaru wolnego od wścieklizny do 2030 roku. Pozostaje jednak pytanie, na ile możemy mówić o trwałej zmianie.

5 najlepszych krajów dla bezdomnych psów

Indie: wysoka pozycja Indii w rankingu jest rezultatem znacznej poprawy w ostatnich latach - wzrosła liczba gmin stosujących metodę humanitarnego i skutecznego zarządzania populacją psów na zasadzie: odłowienie-sterylizacja-szczepienie-wypuszczenie. Sytuacja ta może się jednak zmienić, ponieważ Sąd Najwyższy w Delhi ma wkrótce zdecydować, czy nie zrezygnować z tego podejścia i nie wrócić do okrutnej i nieskutecznej metody masowego odłowu i umieszczania w schroniskach, gdzie panują skandaliczne warunki, a pies ma niewielkie szanse na przetrwanie.

Meksyk: nowelizacja konstytucji z 2024 roku uznaje ochronę zwierząt za wartość fundamentalną. Daje to rządowi nowe uprawnienia do stanowienia prawa w zakresie dobrostanu zwierząt i nakazuje prowadzenie edukacji w szkołach w całym kraju. Chociaż bezdomne psy w Meksyku mogą być narażone na okrucieństwo i zaniedbania, wiele z nich jest pod opieką opiekunów społecznych, a dekady akcji szczepień sprawiają, że przypadki wścieklizny są rzadkie. Ponadto rząd prowadzi kampanie sterylizacji i kastracji we wszystkich stanach. Chociaż jest jeszcze wiele do zrobienia, to sytuacja zdecydowanie się poprawia.

Holandia: pierwszy kraj na świecie, w którym praktycznie wyeliminowano zjawisko bezdomności psów na ulicach, dzięki dekadom działań obejmujących obowiązkową rejestrację psów i wszczepianie im mikroczipów, rygorystyczne przepisy dotyczące ochrony zwierząt, w tym wysokie grzywny za porzucenie zwierząt domowych do 16 000 euro, szeroko zakrojone kampanie na rzecz promowania adopcji psów przez władze lokalne, wprowadzenie podatku od zakupu psów oraz utrzymywanie niskiej liczby bezdomnych zwierząt w schroniskach.

Bhutan: dzięki zaangażowaniu władz i prowadzeniu programu „schwytanie-sterylizacja-szczepienie-wypuszczenie” razem z Humane World for Animals, Bhutan osiągnął imponujący 100-procentowy wskaźnik sterylizacji i szczepień psów wolno żyjących. Od początku projektu ponad 150 000 bezdomnych psów zostało pomyślnie wysterylizowanych i zaszczepionych, a 32 000 psów towarzyszących zostało zaczipowanych.

Tajlandia: Tajlandia jest domem dużej populacji wolno żyjących psów, ale kraj ten w dużej mierze odrzucił masowe zabijanie jako strategię jej kontroli. Wspólne karmienie i opieka nad bezdomnymi psami są również uwarunkowane kulturowo ze względu na wyznawane w buddyzmie wartości, co sprawia, że wiele wolno żyjących psów korzysta z różnych form opieki. Świątynie buddyjskie oferują bezpieczne schronienie, pożywienie i schronienie dla bezdomnych psów. Władze i organizacje zajmujące się dobrostanem zwierząt zainwestowały znaczne środki w programy szczepień i sterylizacji, dzięki czemu Tajlandia stała się jednym z pierwszych krajów w Azji, które wyeliminowały wściekliznę przenoszoną przez psy na ludzi.

Iga Głażewska-Bromant, dyrektorka Humane World for Animals w Polsce podkreśla: „Życie psów i kotów na ulicach różni się w zależności od kraju i jego kultury. Często wolno żyjące psy i koty są w rzeczywistości zwierzętami domowymi lub są karmione przez opiekunów społecznych. Niezależnie od tego, czy są to zwierzęta domowe, korzystające z pewnych form opieki, czy też bezdomne, wszystkie mogą być narażone na nieludzkie traktowanie. Kraje z najlepszymi wynikami to te, które odrzuciły zabijanie w celu kontrolowania populacji, a zamiast tego przyjęły humanitarną sterylizację, program szczepień i wypuszczenie zaszczepionych I wysterylizowanych psów, jako sprawdzony i pełen empatii sposób na utrzymanie ich populacji i zdrowia pod kontrolą. Nasza praca na całym świecie dowodzi, że najbardziej empatyczne metody są również najskuteczniejsze”.

Co możesz zrobić z okazji Dnia Bezdomnych Zwierząt

Napisz do FIFA i domagaj się, aby wymusiło na Maroku zatrzymanie programu masowego zabijania psów przed mundialem.

Wspieraj lokalne schroniska dla zwierząt.

Adoptuj psy ze schronisk, zamiast kupować psy z hodowli.

Kontakt dla mediów:

Iga Głażewska-Bromant,

dyrektorka Humane World for Animals w Polsce:

commspolska@humaneworld.org 

tel. 692395906

Źródło informacji: Fordhanto Bimantoro / Humane World for Animals

– Cudownie pracowało mi się z Pawłem Domagałą. To jest wspaniała osoba, świetny człowiek. Myśmy się poznali koncertowo w 2018 roku, wtedy po raz pierwszy skrzyżowaliśmy mikrofony i Paweł wywróżył, że my jeszcze kiedyś będziemy razem nagrywać. Bardzo mi się spodobała ta wróżba i wiedziałam, że to jest tylko kwestia czasu, kiedy ona się spełni – mówi agencji Newseria Marika.

Wokalistce zależało na tym, by ta współpraca zaczęła się od niezwykle ważnego dla niej utworu. Jak podkreśla, „Okruchy złota” to piosenka o bliskości bez warunków wstępnych. O tęsknocie do relacji, w której nie trzeba wciągać brzucha i udawać kogoś, kim się nie jest. O chronieniu tego, co cenne i najważniejsze.

– Gdy tylko napisałam piosenkę, która mówi o moim sercu po latach, tylko z perspektywy już dojrzałej miłości i relacji, to wiedziałam, że to jest propozycja dla niego. Zadzwoniłam więc z zapytaniem, czy chce ze mną zaśpiewać, bo napisałam coś pięknego, i kiedy usłyszał „Okruchy złota”, bez wahania się zgodził – mówi.

Mimo że utwór spodobał się słuchaczom i ma już ponad 650 tys. odsłon w serwisie YouTube, to na próżno szukać go na playlistach stacji radiowych.

– Komercyjne radia na razie w ogóle go nie odnotowały, ale Paweł zasugerował, żebym się tym nie przejmowała, że jego poprzednich płyt radia też nie chciały grać, a internet rządzi się własnymi prawami i dobra sztuka, dobra rozrywka zawsze znajdzie swoich odbiorców. Kwestia czasu, kiedy będzie milion na YouTubie. To się dzieje bez topowych komercyjnych stacji radiowych, do których nie jest łatwo się dostać – mówi.

Marika była przekonana, że nazwiska wykonawców, którzy mają już ugruntowaną pozycję na rynku muzycznym i są gwarancją sukcesu, będą przepustką. Okazało się jednak, że szefowie stacji radiowych kierują się innymi kryteriami i mają różne priorytety. Wokalistka nie kryje rozgoryczenia.

– Wysyłałam tę piosenkę jako propozycję, ale przeważnie spotykałam się z brakiem reakcji. W jednym przypadku dowiedziałam się natomiast, że nasz utwór nie przeszedł badań. Myślałam, że z moim statusem będzie łatwiej, ale nie ma w tej chwili żadnych gwarancji. Myślę, że to jest po prostu kwestia tego, jakimi kryteriami radia się posługują, jakie mają cele i że w tej chwili nie do końca chodzi o muzykę – dodaje.

Marika wystąpiła z recitalem podczas eventu pod hasłem „Moda na recykling”, który odbył się z okazji Światowego Dnia Recyklingu. Gwiazdy zebrane w salonie artystycznym Kalinowe Serce w Warszawie pod okiem  projektantki Alicji Prus przygotowywały recyklingowe kreacje, torebki i biżuterię z elektroodpadów i opakowań. Efekty ich pracy zostaną zaprezentowane w trakcie pokazu mody, który zostanie zorganizowany we wrześniu przez Europejską Platformę Recyklingu, pomysłodawcę akcji.

Zanim Marcel Opaliński trafił na plany filmowe, wcale nie marzył o tym, by być aktorem, ale by zrobić karierę sportową. Szczególnie upodobał sobie jedną dyscyplinę.

– W dzieciństwie chciałem być skoczkiem narciarskim. To był dokładnie ten czas, kiedy Adam Małysz wygrywał – mówi agencji Newseria Marcel Opaliński.

Aktor miał nadzieję, że może kiedyś i on powtórzy sukces „Orła z Wisły”. Był więc zdeterminowany, by zacząć treningi, ale niestety nie miał gdzie.

– Okazało się, że żeby zostać skoczkiem narciarskim, trzeba mieć w pobliżu miejsca zamieszkania jakieś skocznie narciarskie. To mnie zgubiło. Rodzice uznali, że nie będziemy się z tego powodu przeprowadzać do Wisły albo do Zakopanego. No niestety. A mogło być tak pięknie – dodaje.

Marcela Opalińskiego można teraz oglądać w serialu „Młode gliny”, gdzie wciela się w podkomisarza Olka Dąbrowskiego, na zewnątrz twardziela z determinacją ścigającego przestępców, a w głębi niezwykle wrażliwego człowieka. Emisja na antenie TVN od poniedziałku do czwartku o godz. 21:35.

„Ołowiane dzieci” to fabularyzowana opowieść inspirowana prawdziwą historią dr Jolanty Wadowskiej-Król (w tej roli Joanna Kulig), znanej jako „Matka Boska Szopienicka”. Akcja toczy się w latach 70. na Górnym Śląsku, gdzie młoda lekarka odkrywa przerażającą skalę zachorowań na ołowicę wśród dzieci mieszkających w cieniu huty „Szopienice”. Produkcja ukazuje jej heroiczną walkę nie tylko z epidemią, ale przede wszystkim z aparatem państwowym PRL, który za wszelką cenę próbował zatuszować istnienie choroby, by chronić wizerunek socjalistycznego przemysłu.

W okresie od 1 do 23 lutego 2026 roku łączny zasięg publikacji internetowych na temat serialu w Polsce wyniósł 17,7 mln potencjalnych kontaktów z przekazem, co oznacza, że statystycznie co drugi internauta w Polsce w wieku od 15 r. ż. miał kontakt z badanymi treściami. Poza granicami naszego kraju liczba kontaktów z treściami opublikowanymi na portalach internetowych wyniosła 52,4 mln. Największy zasięg miały publikacje w Stanach Zjednoczonych (7,5 mln kontaktów), Hiszpanii (7,4 mln) oraz Niemczech (4,7 mln). Sporo pisano o produkcji również w Ameryce Południowej – argentyńskie portale osiągnęły 4,6 mln kontaktów z przekazem, a brazylijskie – blisko 4,5 mln.

Jak świat patrzy na „Ołowiane dzieci”?

Analitycy IMM wskazują na wyraźną różnicę w odbiorze produkcji przez dziennikarzy zagranicznych w porównaniu do krajowej debaty. O ile w Polsce treści w portalach internetowych często koncentrują się na kontekście historycznym i lokalnym kolorycie, o tyle redakcje zagraniczne budują wokół serialu narrację uniwersalną. W USA i Niemczech najczęściej pojawia się porównanie do „Czarnobyla”, a autorzy tekstów widzą w serialu przede wszystkim ekologiczny thriller i mistrzowskie obnażenie mechanizmów systemowego tuszowania faktów medycznych przez państwo, niezależnie od szerokości geograficznej. Z kolei portale w Hiszpanii i Argentynie wyeksponowały postać lekarki jako ikonę globalnej walki o prawa dzieci i symbol niezłomności w starciu z opresyjnym systemem.

Tomasz Lubieniecki, Kierownik Działu Raportów Medialnych w IMM zauważa:

Zagraniczni dziennikarze dostrzegli w tej produkcji coś więcej niż tylko wysokiej klasy thriller – zobaczyli w niej lustro dla współczesnych lęków świata. Widzimy tu wyraźną różnicę w akcentach: świat nie pyta, jak było w PRL-u, ale o to, jak to możliwe, że takie historie wciąż mogą się powtarzać. Ten bardzo pozytywny odbiór i przesunięcie środka ciężkości z historii na etykę i ekologię to najlepszy dowód na to, że autentyczne, polskie tematy mają dziś otwartą drogę do najważniejszych światowych serwisów informacyjnych.

Marcin Kuchno, Consulting Director działu Brand w agencji K+ Group, będącej członkiem Związku Firm PR, podkreśla:

„Ołowiane dzieci” to doskonały przykład uniwersalnej historii, która wyrosła na lokalnym gruncie. Bardzo dobrze, że powstają takie produkcje, które mogą być czytane właśnie na dwóch poziomach – inaczej przez Polaków, którzy mają ten sam kod kulturowy, a inaczej przez widza globalnego, który może zidentyfikować analogie do podobnych problemów, które zna ze swojego kraju. Jednocześnie, sama historia to za mało żeby odnieść sukces. Niewątpliwą zasługą serialu jest również jego jakość audiowizualna, dobry scenariusz, zdjęcia oraz świetna gra aktorska. To fantastyczne, że dziś dzięki serwisom takim jak Netflix polskie produkcje mogą dotrzeć w odległe krańce globu i opowiadać nasze lokalne historie.

Szopienicka historia lustrem dla problemów Karaibów

Szczególnie interesującą analizę przeprowadził dominikański dziennikarz Jose Luis Rojas. Autor artykułu „Siła upodmiotowienia obywatelskiego: jedyna bariera przeciwko bezkarnemu zanieczyszczaniu” (portale: hoy.com.do, ultimasnoticias.com.do) traktuje polski serial jako bolesną analogię do lokalnych problemów Dominikany. Dziennikarz wprost odniósł walkę dr Wadowskiej-Król m.in. do sytuacji w Bajos de Haina (miasto znane jako „dominikański Czarnobyl”) oraz problemów z elektrownią cieplną Punta Catalina, która wg raportów organizacji ekologicznych ma negatywny wpływ na jakość powietrza i zdrowie mieszkańców prowincji Peravia oraz okolicznych terenów.

Dziennikarz podkreślił, że „Ołowiane dzieci” pokazują uniwersalny mechanizm: korporacje i rządy często działają w niszczycielskiej symbiozie, a jedyną barierą chroniącą zdrowie najmłodszych jest – podobnie jak w latach 70. na Śląsku, tak i dziś na Dominikanie – determinacja jednostek i umacnianie lokalnych społeczności. Autor konkluduje, że wiedza o skażeniu staje się najpotężniejszą bronią przeciwko „zanieczyszczaniu w białych rękawiczkach”, stawiając polską lekarkę jako wzór dla współczesnych aktywistów walczących o czystą wodę i bezpieczne sąsiedztwo w basenie Morza Karaibskiego.

Efekt Dubrownika na Śląsku? Potencjał turystyki filmowej

Globalny sukces „Ołowianych dzieci” wywołał zainteresowanie zagranicznych serwisów lokalizacjami, w których powstawały zdjęcia. Portale takie jak The Cinemaholic, SoapCentral czy francuskie Ayther szczegółowo analizowały miejsca, w których kręcono serial. Jak zauważają eksperci IMM, tak jak Dubrownik stał się mekką fanów „Gry o Tron”, a Czarnobyl przyciągnął tysiące turystów po premierze serialu HBO, tak Górny Śląsk ma szansę stać się nowym, ciekawym punktem na mapie europejskiej turystyki filmowej. Zagraniczni dziennikarze podkreślali, że autentyczność śląskich plenerów, ich industrialna surowość i unikalny klimat historyczny mogą stanowić magnes dla widzów, którzy chcą osobiście odwiedzić miejsca znane z ekranu.

 Tomasz Lubieniecki z IMM zauważa:

Zainteresowanie dziennikarzy lokacjami widocznymi w serialu pokazuje, że industrialny klimat takich miast jak Ruda Śląska czy Zabrze może stanowić magnes dla widzów, którzy chcą osobiście odwiedzić miejsca znane z ekranu. Dla regionu to ogromna szansa promocyjna. Jeśli to obecne zainteresowanie zostanie odpowiednio wzmocnione komunikacją marketingową, to Śląsk może trwale wpisać się w świadomość turystów jako fascynująca, filmowa sceneria, którą miliony ludzi chcą zobaczyć na własne oczy.

Marcin Kuchno z K+ Group dodaje:

Fenomen wzrostu zainteresowania lokacjami przedstawionymi w produkcjach Netfliksa jest zjawiskiem, którego nie da się nie zauważyć. I dotyczy to również samej Polski – zaczynając od lokacji znanych z „Wiedźmina”, przez znaną z „1670” Kolbuszową, aż po wspomniany Górny Śląsk. Widzowie chcą być bliżej swoich ulubionych produkcji, ale też nieustannie poszukują inspiracji do odwiedzania nowych, czasem niestandardowych miejsc. To pokazuje, że przemysł rozrywkowy to znacznie więcej niż sam efekt, który widzimy na ekranie – to również wzmocnienie ruchu turystycznego, lokalne miejsca pracy, wpływ na kulturę oraz realny biznes mający przełożenie na wzrost PKB.

Metodologia:

Analizę przeprowadzono na podstawie przekazów w polskich i zagranicznych portalach internetowych opublikowanych w dn. 1-23.02.2026 r. 

Zasięg informuje o liczbie potencjalnych kontaktów z przekazem mediowym. Wskaźnik jest opracowany na podstawie oglądalności i słuchalności programów radiowo-telewizyjnych, czytelnictwa prasy, średniej liczby odsłon materiałów internetowych z uwzględnieniem współczynnika ekspozycji nazw własnych w treści oraz organicznych zasięgów kanałów mediów społecznościowych. Więcej informacji o wskaźnikach IMM jest dostępnych na stronie internetowej.

Jednym z filarów Roku Andrzeja Wajdy 2026 są działania edukacyjne projektowane jako długofalowy system wsparcia dla szkół, nauczycieli, edukatorów i młodzieży. Ich celem jest trwałe włączenie twórczości reżysera do praktyki edukacyjnej oraz rozwijanie kompetencji kulturowych, obywatelskich i interpretacyjnych uczniów na różnych poziomach edukacji. Program bazuje na współpracy z uznanymi badaczami kina, filmoznawcami i pracownikami akademickimi, od lat zajmującymi się twórczością Andrzeja Wajdy i edukacją filmową.

Ogólnopolska konferencja dla nauczycieli w Muzeum Historii Polski

Do 23 lutego trwa rekrutacja do ogólnopolskiej konferencji „Andrzej Wajda. Uczeń, nauczyciel, twórca. Inspiracje edukacyjne”, która odbędzie się w dniach 9-10 marca 2026 roku w Muzeum Historii Polski w Warszawie. Konferencja będzie okazją do spotkania nauczycieli, edukatorów, filmoznawców i pracowników akademickich i została objęta patronatem honorowym Ministra Edukacji Narodowej, Marszałka Województwa Mazowieckiego, Narodowego Centrum Kultury, prezydenta miasta stołecznego Warszawy oraz Instytutu Polskiego w Tokio i Instytutu Kultury Polskiej w Nowym Jorku.

W programie przewidziano wykłady i panele prowadzone przez badaczy kina i kultury, w tym gronie znaleźli się m.in. prof. Richard Pena (USA), prof. Anette Insdorf (USA), prof. Kōichi Kuyama (Japonia), prof. Tadeusz Lubelski, prof. Krzysztof Kornacki, dr Agnieszka Morstin oraz prof. Piotr Witek, dr Michał Mizera, dr Mikołaj Mirowski, a także warsztaty praktyczne dla nauczycieli. Paneliści skoncentrują się na potencjale edukacyjnym kina, odpowiedzialności kultury za kształtowanie postaw obywatelskich oraz roli nauczyciela jako przewodnika po świecie wartości i znaczeń. Udział w konferencji jest bezpłatny.

Rekrutacja do 23 lutego: https://forms.gle/zVzGNzMZQqxkffLM7

Program: https://bit.ly/4qvgaBq

Wypełnienie formularza nie oznacza przyjęcia na konferencję. O przyjęciu na konferencję wszyscy zostaną poinformowani drogą mailową przez zespół koordynacyjny. Decyduje kolejność zgłoszeń.

Dla osób, które nie będą mogły uczestniczyć w konferencji, organizator planuje streaming na portalu www.filmnest.pl

Organizator: Centrum Kultury Filmowej im. Andrzeja Wajdy

Współorganizator: Muzeum Historii Polski

Współfinansowanie: Polski Instytut Sztuki Filmowej

Partnerzy: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych, Filmoteka Narodowa - Instytut Audiowizualny, TVP, Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, Stowarzyszenie Sieć Kin Studyjnych

Patronat honorowy: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Minister Edukacji, Narodowe Centrum Kultury, Instytut Polski w Tokio, Instytut Kultury Polskiej w Nowym Jorku, Marszałek Województwa Mazowieckiego, prezydent miasta stołecznego Warszawy

Patronat: Mazowieckie Samorządowe Centrum Doskonalenia Nauczycieli, Głos Nauczycielski

Niezbędnik filmowy dla nauczycieli - Andrzej Wajda

W ramach Roku Andrzeja Wajdy 2026 realizowany jest również całoroczny ogólnopolski projekt „Niezbędnik filmowy dla nauczycieli - Andrzej Wajda”, czyli praktyczne zaplecze metodyczne dla pedagogów. Celem jest wyposażenie nauczycieli w zestaw narzędzi do pracy z filmami Andrzeja Wajdy w edukacji formalnej i nieformalnej. Projekt zapewnia bezpłatny dostęp do wybranych filmów i towarzyszących im materiałów edukacyjnych oraz publikacji uzupełniających, m.in. zestawów wykładów i komentarzy eksperckich przygotowanych przez dr Agnieszkę Morstin. Materiały: https://bit.ly/4a3h8iz

Edukacja: kino jako narzędzie do rozmowy o wartościach

Centralną osią działań edukacyjnych jest projekt „Filmy Andrzeja Wajdy jako narzędzie edukacji filmowej, kulturalnej i obywatelskiej”, realizowany przez cały rok w Polsce. Zakłada on systematyczne wykorzystywanie filmów Andrzeja Wajdy jako punktu wyjścia do pracy dydaktycznej i refleksji nad historią, etyką i współczesnością. Filmy traktowane są nie tylko jako dzieła filmowe, lecz jako nośniki sensów społecznych i obywatelskich - opowieści o wolności, solidarności, odpowiedzialności, buncie, mechanizmach władzy oraz cenie kompromisu.

Merytoryczną podstawę projektu tworzą koncepcje wypracowane przez ekspertów współpracujących z CKF: prof. Krzysztofa Kornackiego, dr Agnieszkę Morstin, prof. Piotra Witka oraz Agnieszkę Kraińską. Obejmują go: skierowane do nauczycieli i edukatorów seminaria tematyczne, warsztaty metodyczne, lekcje pokazowe, webinaria prowadzone przez ekspertów akademickich i praktyków edukacji filmowej, zarejestrowane i udostępniane jako trwały zasób edukacyjny.

Istotną częścią Roku Andrzeja Wajdy 2026 są działania dla młodzieży w wieku 13-18 lat - w tym cykl warsztatów opartych na filmach z „Niezbędnika filmowego” oraz na tematach przekrojowych obecnych w twórczości reżysera: analizie obrazu filmowego, pracy z historią wizualną, refleksji moralnej i odpowiedzialności jednostki.

Wydarzenia kulturalne i międzynarodowa obecność Wajdy

Wśród kluczowych przedsięwzięć znajduje się dokumentacja projektu „Wajda. Man of Poland. Historia pewnego Oscara”, której premierę zaplanowano na marzec 2026. Film opowiada o drodze Andrzeja Wajdy do Oscara honorowego i znaczeniu tego wyróżnienia dla polskiej kultury.

W 2026 roku zaplanowany jest także finał konkursu TVP „Ziemia obiecana”, nawiązujący do jednego z najważniejszych filmów Andrzeja Wajdy. Konkurs angażuje młodych twórców i widzów w twórczy dialog z filmem, zachęcając do reinterpretacji i krytycznego namysłu nad współczesnymi „ziemiami obiecanymi”.

Międzynarodowy wymiar Roku Andrzeja Wajdy 2026 podkreśla projekt promocji twórczości reżysera za granicą - „Wajda Generation” - realizowany w marcu 2026 roku w Waszyngtonie, latem w Los Angeles oraz w listopadzie w Tokio. Program ma na celu prezentację kina Andrzeja Wajdy jako uniwersalnego języka opowieści o wolności, oporze i godności człowieka, kierowanego do międzynarodowej publiczności, w tym środowisk akademickich i filmowych.

W wymiarze popularyzatorskim zaplanowano także letni przegląd filmów Andrzeja Wajdy w kinie plenerowym na Żoliborzu - w lipcu i sierpniu w Warszawie - który w otwartej formule przybliży klasykę szerokiej publiczności.

Kulminacją i podsumowaniem Roku Andrzeja Wajdy 2026 będzie multimedialna wystawa „Uniwersum Wajdy”, przygotowana na otwarcie kina Tęcza jesienią 2026 roku na Żoliborzu. Połączy film, teatr, sztuki wizualne i archiwalia, prezentując Andrzeja Wajdę jako artystę totalnego oraz twórcę, którego dzieło pozostaje żywym punktem odniesienia dla współczesnej kultury i debaty publicznej.

Centrum Kultury Filmowej im. Andrzeja Wajdy: www.ckf.waw.pl

Program Roku Andrzeja Wajdy 2026 w CKF: www.wajda2026.pl

Źródło informacji: Centrum Kultury Filmowej im. Andrzej Wajdy

20 lutego o 19:00 w Domu Kultury w Gostyni zagra Tomasz „Lipa" Lipnicki. 

-kameralna przestrzeń

-muzyka, która wybrzmiewa inaczej, gdy jesteś blisko

-wspólnota ludzi, którzy przyszli po to samo -> odetchnąć

-spotkanie z artystą po koncercie

Dom Kultury w Gostyni

ul. Pszczyńska 366, 43-176 Gostyń

-50 zł (60 zł w dniu koncertu) -> bilety w kasie DK oraz online https://dkgostyn.pl/produkt/koncert-tomasza-lipnickiego/

-Dojazd? 10–15 minut z Mikołowa, Łazisk, Wyr, Orzesza, Katowic, Tychów czy Pszczyny. Wygodny parking na miejscu. Z Katowic, Mikołowa oraz Łazisk autobus bezpośredni M12, przystanek zaraz przy DK 

Nazwisko Sirko, w Ukrainie kojarzone z legendarnym atamanem Iwanem Sirko, wielokrotnie otwierało autorowi przestrzeń do rozmów o wydarzeniach historycznych, w których splatały się losy Polaków i Ukraińców, a także o sposobach rozumienia i interpretowania wspólnej historii. Doświadczenia te stały się impulsem do powstania książki.

„Na polu minowym przeszłości” nie jest opracowaniem naukowym ani głosem eksperckim. Autor podejmuje temat relacji polsko-ukraińskich z perspektywy osobistej, odnosząc się do zagrożeń obecnych w debacie publicznej i osadzając je w szerszym kontekście historycznym. Publikacja zwraca uwagę na znaczenie dialogu oraz możliwość traktowania historii jako elementu sprzyjającego porozumieniu.

Każdy rozdział książki poprzedzony jest ilustracjami autorstwa Małgorzaty Starszak-Szulc, inspirowanymi twórczością Tarasa Szewczenki. Redakcję i korektę przygotowała Jolanta Kowalczuk, a redaktorką prowadzącą jest Joanna Zimny.

Książka ukazała się nakładem wydawnictwa BookPlan i jest dostępna w sprzedaży od 22 stycznia 2026 r.

O autorze

Dariusz Sirko - absolwent stosunków międzynarodowych w Collegium Civitas oraz socjologii w Szkole Nauk Społecznych IFiS PAN. Pasjonuje się historią i kulturą Polski, pogłębia wiedzę w obu tych dziedzinach i chętnie się nią dzieli.

Źródło informacji: BookPlan

Austen pozostaje jedną z najczęściej czytanych autorek w historii literatury. Nie dlatego, że jej powieści są „klasyką”, ale dlatego, że opowiadają o mechanizmach, które wciąż nas dotyczą: o presji społecznej, poszukiwaniu miłości, oczekiwaniach wobec kobiet, sile rodziny i potrzebie niezależności. Jej postaci potrafią mówić do czytelnika tak samo mocno dziś, jak dwieście lat temu. 

POMIĘDZY REGENCJĄ A WSPÓŁCZESNOŚCIĄ

Na przestrzeni lat Jane Austen wyrosła na ikonę literatury - jako autorka klasycznych powieści epoki regencji i jako postać, której wpływ sięga popkultury XXI wieku. „Duma i uprzedzenie”, „Emma”, „Rozważna i romantyczna” czy „Perswazje” niezmiennie inspirują twórców i czytelników. Bohaterki Austen - inteligentne, świadome swojej pozycji, pełne sprytu, humoru i emocjonalnej przenikliwości - na stałe zapisały się w zbiorowej wyobraźni. Jej spojrzenie na relacje społeczne i kobiecą sprawczość pozostaje dziś wyjątkowo aktualne, a utwory, najczęściej koncentrujące się na losach niezamężnych kobiet i mechanizmach społecznych rządzących zamążpójściem, wciąż zachwycają błyskotliwością dialogów i spostrzegawczością psychologiczną.

ŹRÓDŁO WSPÓŁCZESNEJ WRAŻLIWOŚCI LITERACKIEJ

Dokument ARTE.TV zabiera widzów w podróż do czasów, w których powstały „Duma i uprzedzenie” oraz „Emma”. To właśnie epoka regencji (lata 1810–1820) stanowi tło dla najważniejszych dzieł Austen, które dziś należą do ścisłego kanonu literatury angielskiej. Materiał, w którym wypowiadają się historycy i literaturoznawcy, analizuje życie i twórczość brytyjskiej autorki, rzucając światło na to, jak dziewczyna z prowincji stała się światowej sławy autorką. Przygląda się temu, jak Austen pisała, jak żyła i dlaczego jej dzieła przetrwały próbę czasu. 

ANONIMOWA „LADY” Z DOMU PASTORA

Choć dziś jej nazwisko jest powszechnie znane, początki kariery Austen wyglądały zupełnie inaczej. Sukcesy odnosiła od samego początku, jednak publikowała anonimowo, ukrywając się pod skromnym pseudonimem „By a Lady”. Paradoksalnie, ta skromność nie przeszkodziła jej w zdobyciu uznania w najwyższych kręgach władzy. Sam książę regent Jerzy - od którego imienia wzięła nazwę cała epoka - był zapalonym czytelnikiem jej dzieł.

ŻYCIE NA PROWINCJI, ŚWIAT WYOBRAŹNI

Austen – mimo, że żyła w stosunkowo odosobnionych warunkach, na prowincji, w hrabstwie Hampshire – stworzyła jedne z najpełniejszych portretów społecznych swojej epoki i potrafiła z niezwykłą precyzją oddać realia angielskiej klasy wyższej. Dorastała w wielodzietnej rodzinie ceniącej wykształcenie: była siódmym z ośmiorga dzieci pastora. Od małego była otoczona literaturą i muzyką, słuchała też korespondencji przesyłanej od rodzeństwa, które rozjechało się po Anglii oraz dalszych stronach świata. Przyjaźń z siostrą Cassandrą, zamiłowanie do lektury, skromne życie codzienne i obserwacje relacji rodzinnych stały się fundamentem jej twórczości. Nie wyszła za mąż, choć romantycznych epizodów w jej biografii nie brakowało - od młodzieńczych flirtów po słynne, odwołane oświadczyny Harrisa Bigg-Withera. To właśnie codzienność, pozornie niepozorna, lecz pełna emocjonalnych napięć, stanowiła dla niej najlepszy materiał literacki.

OD PANA DARCY’EGO DO BRIDGET JONES

Fenomen autorki wykracza daleko poza literaturę i biblioteki. Jej powieści stały się inspiracją dla mody, turystyki, kultury fanowskiej i niezliczonych współczesnych reinterpretacji, zarówno romantycznych, jak i postmodernistycznych jej utworów. Filmowe adaptacje jej prozy z Colinem Firthem i Kate Winslet w rolach głównych od dawna są uważane za klasykę kina. Warto też wspomnieć, że „Dziennik Bridget Jones” (2001) to nic innego jak nowoczesna interpretacja „Dumy i uprzedzenia” Helen Fielding.

ŚWIAT NIEZAMĘŻNYCH KOBIET

Bohaterkami Austen są głównie niezamężne kobiety w wieku odpowiednim do zamążpójścia, co stanowiło kluczowy temat społeczny jej czasów. Pisarka z niezwykłą precyzją, a często i ironią, portretowała mechanizmy rządzące relacjami damsko-męskimi, zależność kobiet od majątku i poszukiwanie miłości w gąszczu konwenansów. Portret Austen ukazuje dwa przenikające się wymiary: świat realny, w którym żyła Jane oraz fikcyjny świat powieści, psychologicznie wierny ówczesnym realiom.

Z okazji 250. rocznicy urodzin pisarki warto odkryć jej postać na nowo - nie jako pomnik z podręcznika, ale jako kobietę pełną pasji, której głos wciąż rezonuje we współczesnej kulturze. Dokument „Jane Austen: Literatura i pasja” można oglądać do 13 marca 2026 całkowicie bezpłatnie na platformie ARTE.tv.

O ARTE.tv

ARTE.tv to bezpłatny kulturalny kanał VOD współfinansowany ze środków unijnych, który powstał z inicjatywy publicznego, niekomercyjnego, francusko-niemieckiego kanału kulturalnego ARTE, istniejącego na rynku już od 30 lat. ARTE.tv ma na celu dotarcie do jak najszerszego grona Europejczyków poprzez udostępnianie wysokiej jakości programów w językach ojczystych odbiorców. Programy ARTE są dostępne w Internecie bezpłatnie w kilku wersjach językowych: francuskiej, niemieckiej, angielskiej, hiszpańskiej, polskiej i włoskiej. 

Bezpłatna oferta cyfrowa ARTE.tv obejmuje najciekawsze programy z ramówki ARTE - filmy fabularne i dokumentalne, reportaże śledcze, magazyny poświęcone aktualnym zagadnieniom społecznym, polityce, historii, podróżom, technologii, kulturze i popkulturze i sztuce.

Oferta obfituje także w relacje z różnorodnych występów scenicznych: spektakli operowych, baletowych, teatralnych oraz koncertów pełnego przekroju gatunków muzycznych. Programy ARTE.tv można oglądać bezpłatnie na www.arte.tv/pl, na urządzeniach mobilnych, a także na smart TV i na kanale na YouTubie https://www.youtube.com/c/ARTEtvDokumenty. 

Więcej informacji i nowości: 

FB http://facebook.com/ARTEpopolsku

Instagram https://www.instagram.com/arte.tv_pl

Tik-Tok https://www.tiktok.com/@artetv_pl